NATTURUFRÆÐINGURINN 45 (sjá síðar). Aðeins 3 eintök fékk ég þarna af hnúðskelinni og stærsta eintakið 2,8 mm á lengd. Lausleg lýsing á tegundinni er sem hér segir: Skelin egglaga og fremur samanknýtt, bak- og kviðrönd samtengd í jöfnum boga. Nefið breitt og lítið framstætt. Yfirborð skeljarinnar með mjög fínum og þéttum lengdarrákum, lítið gljáandi, hornlitað og hálf- gagnsætt. Ein griptönn í hægri skel, en tvær í vinstri skel, og milli hliðartanna og nefs í báðum skeljum er sterklegur hnúður, stak- stæður, er gerir tegund þessa auðþekkta frá öðrum, líkum tegund- um, svo sem P. cinereum Ald., sem tegundin virðist lifa mikið í sam- félagi við, og P. nitidum Jenyns, en sú tegund er ófundin hér á landi. Ekki er ósennilegt, að við nánari athugun eigi hnúðskelin eftir að finnast víðar hérlendis, en útbreiðsla hennar nær yfir mestan hluta Evrópu, en einnig finnst hún víða í Asíu og Ameríku. 5. Pisidium pulchellum Jenyns Rákaskel Rákaskelin er, eins og fyrrnefnd tegund, af ertuskeljaœttinni (Sphaeriidae), og fannst eitt eintak á sama stað og tíma og hnúðskel- in. Stærð þessa eíntaks er 1,9 mm á lengd. Lausleg lýsing á tegundinni er sem hér segir: Skelin sporlaga með reglulega boginni bak- og kviðrönd. Nefið aðeins aftan við miðju og dálítið framstætt. Yfirborð- ið gljáandi, með reglulegum og frem- ur grófum lengdarrákum eða mjóum fellingum. Skellitur gulleitur eða rauðbrúnn. Tengsli fremur sterkleg og tæpur helmingur skellengdar. Ein griptönn í hægri skel og tvær í vinstri skel, og er griptönn hægri skelj- ar buguð og dálítið breiðari og þykkari aftan til. Stærð skeljarinnar breytileg, en getur orðið allt að 4 mm. Rákaskelin er fremur auðþekkt á lögun sinni og mynsturgerð. Þó geta . imiu| ,,:,L;i,d lengdarrákirnar eða felhngarnar verið Pisidium pulchellum með fínna móti, og líkist skelin þá P. (Danmarks Fauna).
Beinir tenglar
