2 SAMVINNAN Unga fólkið segir oft að það vanti verkefni. því finn- ast öll sæti vera full, og hvergi rúm fyrir nýja menn. En hvaða rúm var um 1860 fyrir óskólagenginn sveitapilt norður við Mývatn? J>á var Jakob Hálfdánarson rúmlega tvítugur. J>á var verslunin öll í höndum harðdrægra út- lendinga og þjóna þeirra íslenskra, sem voru hálfu verri viðfangs en sjálfir húsbændurnir. þá urðu bændurnir að láta kaupmannastéttina skamta bæði vörurnar og verðið, þjóðin var þá innlimuð í annað ríki, þar sem fáir báru kensl á eðli þjóðarinnar. Jón Sigurðsson og samverkamenn hans leystu stjórnmáiafjötrana af þjóðinni, en Jakob Hálf- dánarson og samherjar hans brutu f jármálahlekkina. Rúm- lega fertugur stofnar Jakob Kaupfélag þingeyinga 1881 82. 1 aldarfjórðung stýrir hann því. þá eru komin sams- konar félög í flestum helstu bygðum landsins. Sjálfseign- arverslun borganna, þar sem kept er að sannvirðinu, að réttlæti og samhjálp í viðskiftum var þá orðin varanlegur þáttur í fjármálalífi þjóðarinnar. Jakob Hálfdánarson og kona hans Kristín Pétursdótt- frá Reykjahlíð áttu erfiða leið í fararbroddi. Sífeld fátækt, miklar annir og umstang, mikið vanþakklæti og nokkur samúð, það voru laun þeirra tveggja sem stýrðu elsta kaupfélagi landsins fyrsta aldarfjórðunginn.