4 SAMVINNAN Hallgrímur mintist stundum á Fjölni í sambandi við það volduga tímarit, sem hann vildi að samvinnufélögin gæfu út. Með því vildi hann tákna hugsjónina, að í okkar þjóðlíf þyrfti að koma annað vor en það, sem vermdi þjóð- ina, þegar hún var að byrja aftur að vakna. Hallgrímur var stórhuga. Hann var sjálfur fús til að vinna með öllum þrekmönnum, sem höfðu áhuga fyrir því að rækta og bæta einhverja hlið þjóðlífsins. Eins vildi hann að unnið yrði við hið nýja tímarit. par átti að safna að til samstarfs hinum færustu mönnum, sem völ er á í landinu. En andi samvinnunnar átti að gegnsýra alt verkið. Ekki vegna hug- sjónarinnar, heldur vegna verksins sjálfs, sem átti að vinna alhliða viðreisn Islendinga. Ef til vill rætist þessi draumur Hallgríms Kristins- sonar einhverntíma í framtíðinni. Vel getur komið fyrir að síðar meir takist að mynda nógu öflugt andlegt sam- band til að vinna því líkt verk. Hér er aðeins sagt frá hugsjón hins ágæta forgöngumanns í sambandi við þá smábreytingu sem gerð er á hinu litla tímariti íslenskra samvinnufélága. Að vísu er ætlast til að breytingin stefni í rétta átt, þótt hún nái skamt. Ef Samvinnunni tekst á næstu árum að rækta einhvern örlítinn blett af því víða landnámi, sem Hallgrímur Kristinsson hafði í huganum farið eldi um, þá er tilganginum meir en náð. En kynslóð tekur við af kynslóð og þannig rísa úr sæ koraleyjar menningarinnar. Tveir íslenskir listamenn hafa hjálpað til að breyta hinu ytra formi tímaritsins, Eihar Jónsson hefir leyft að á framhliðinni yrði mynd af hinu ágæta listaverki hans: Hönd sem lyftir bjargi. Sú er saga þeirrar myndar að Færeyingar vildu reisa skáldi og' mentamanni í eyjunum minnismerki. peir báðu Einar að gera frumdrætti að mynd þessari. Hann gerði það. Hóndin sem lyftir bjargi táknar mátt mannsandans. Gyðja sem styðst við hörpu sýnir í öðru veldi mátt orðsins yfir efninu. J>á hefir annar lista- maður, Ríkarður Jónsson grafið hið nýja nafn tímaritsins í myndamótið. Kann eg báðum þessum myndhöggvurum