Samvinnan

						20                                      SAMVINNAN

er   reynt   að   mæta   sanngjörnum kröfum óborinna kyn-

slóða.

5.   Að byggingin sé í smekklegum stíl, þannig, að

þroskuðum mönnum sé ánægja að horfa á hana, eins og

fallega sveit, eða hugðnæmt listaverk.

6.  Að byggingin færi vel í umhverfinu, hæfi náttúru

og veðurfari þess lands, þar sem hún er reist.

þessi boðorð eru ekki nema sex, en þau eru engu að

síður töluvert vandasöm og mörgum hættir til að brjóta

sum þeirra, þegar bygt er. Einstöku sinnum eru þau, því

miður, öll brotin, þó aðeins eitt hús sé bygt.

Nú er það tilgangur þessa tímarits að fá sem allra-

flesta Islendinga til að hugsa um byggingarmálið, helst

um allar hliðar þess. Kaflinn í Samvinnunni um bygg-

ingar, á að vera einskonar ræðustóll þar sem þeir geta

allir komið og fengið að tala, svo að heyrist um alt land,

sem eitthvað nýtilegt hafa til brunns að bera um bygg-

ingarmál þessa lands, og vilja láta til sín heyra. þess er

vænst að eftir því sem árin líða, muni þessi kafli í Sam-

vinnunni geta haft nokkur áhrif til gagns á byggingar-

mál hér á landi.

Smekkgóðum mönnum, innlendum og útlendum,

kemur saman um að gömlu torfbæirnir hafi haft mörg

góð einkenni, þótt þeir, því miður, hefðu líka marga galla,

sem ekki leyna sér. Gömlu bæirnir voru hlýir að sumu

leyti. þeir voru bygðir úr innlendu efni. þeir gátu verið

mjög fallegir til að sjá. Og þeir fóru einkar vel við lands-

lagið. Hinsvegar voru þeir lekir, og ákaflega haldlitlir.

Og að sumu leyti voru þeir býsna óhollir. Kvenfólkið átti

oft illa búð í reyknum í eldhúsinu. Birta var oft af skorn-

um skamti, og sólin byrgð úti meir en góðu hófi gegndi.

Síðan kom timburhúsaöldin, sem stendur að nokkru

leyti enn. þar hefir enginn þjóðlegur stíll myndast. Timb-

urhúsin eru af allskonar gerðum, margskonar kassar,

langoftast ósmekkleg. þar að auki reynast timburhús-

in hér köld, endingarlaus, og að því er virðist heilsuspill-

andi. þar að auki eru þau yfirleitt rándýr. Bárujárns-