Samvinnan

						SAMVINNAN                                      57

þegar gróðafýsn er aðalhvötin til framkvæmda, vilja

menn draga sig í hlé, jafnskjótt og gróðavon þeirra

bregst eða búast má mið, að þeir bíði einhvern halla. það

sýnir yfirburði kaupfélaganna fram yfir önnur félög, að

þau þora að byggja starfsemi sína á ræktarsemi og trú-

mensku félagsmanna sinna við þau. þau eru annað og

meira en verslanir fyrir félagsmenn sína, þau eru sam-

starf hugsjónamanna, er stefnir að umbótum á högum

þjóðfélagsins. Á ófriðarárunum sýndu samvinnumenn að

þeir bera fullkomið traust til félaganna. þegar menn í

byrjun ófriðarins streymdu inn í banka og sparisjóði til

að taka út innstæðufé sitt, létu félagsmenn sparifé sitt

liggja óhreyft í kaupfélögunum. 1 sumum löndum jukust

sjóðir þeirra gífurlega á þeim árum t. d. í Englandi um

70 miljónir króna.

það er tíðast að framfærandi fjölskyldunnar sé fé-

lagsmaður. En það er alkunnugt, að konurnar ráða engu

minna um það, hvernig félagsmenn rækja skyldur sínar

við kaupfélögin. Konurnar kaupa daglega ti] heimilisins

og eiga að verja launum manna sinna, sem oft eru af

skornum skamti, á hinn hagkvæmasta hátt. þær hafa oft

lítið handa á milií, og kunna að meta réttilega þann hagn-

að, er heimilin hafa daglega af viðskiftum við kaupfé-

lögin og tekjuafganginn í árslok. það mundi vera félög-

unum styrkur að konur hefðu meiri áhrif á stjórn og

starfsemi þeirra, en þær nú hafa. Á Englandi

hafa heyrst raddir meðal kvenna í þá átt, að allir ein-

staklingar fjölskyldunnar ættu að vera félagsmenn..

Reynslan virðist hafa sýnt, að þátttaka á unga aldri vekji

áhuga og skilning á stefnunni og hafi þroskandi áhrif á

æskulýðinn.

Kaupfélögin gefa mönnum kost á, að verða

Sjóðir        þeirra   gæða   aðnjótandi,   sem   samstarf

kaupfélaganna. manna á milli á samvinnu- og jafnréttis-

grundvelli getur veitt þeim. Félö;gin eiga

að ná til allra, sem í samvinnu við aðra vilja efla félags-

þroska sinn og bæta kjör sín.   það  verður  því  að  gera