Samvinnan

						Þingstjórn.

Eftir Hallgrím Hallgrímsson.

(framhald)

I neðri deild Parlamentsins (House of Commons)

eiga sæti 615 fulltrúar fyrir England, Skotland og Ulster

á Irlandi. Ríkinu er skift í kjördæmi, sem hafa að jafnaði

um 6500 íbúa, en eru nokkuð misstór. Hvert þeirra sendir

einn mann á þing. J>ó eru fáein tveggja manna kjör-

dæmi. Kosningaraðferð og kjördæmaskifting er ekki

óáþekk því, sem tíðkast hér á landi. J>ó er ekki eins mikill

stærðarmunur á kjördæmum á Englandi og hér. Kjör-

gengi til neðri deildar, hafa síðan 1918 allir breskir þegn-

ar, sem eru orðnir myndugir og hafa óskert vít og mann-

orð, jafnvel þó þeir hafi ekki kosningarrétt. þannig get-

ur breskur þegn í Kanada eða Indlandi orðið þingmaður

á Englandi, þó hann eigi þar ekki kosningarrétt. petta

hefir ekki sjaldan komið fyrir.

Kjörgengi hafa ekki: Lávarðar, sem sæti eiga í efri

deild, prestar ríkiskirkjunnar og kaþólsku kirkjunnar og

allir launaðir embættismenn. Ráðherrar og aðrir „póli-

tískir" embætismenn eru auðvitað kjörgengir. Loks má

geta þess, að þeir menn, sem hafa gert samning við ríkið

um að selja því vörur, til dæmis byggingarefni, eða

tekið hafa að sér að vinna samningsbundið verk fyrir

líkið. Til dæmis að smíða herskip, og hergögn, reisa hús

fyrir hið opinbera, leggja járnbrautir og gera hafnir, eru

útilokaðir frá því að eiga sæti á þingi, meðan samning-

urinn við ríkið er í gildi.

Enginn þingmaður má segja af sér þingmensku milli

kosninga. Vilji hann hverfa af þingi, verðu/ hann að gera