SAMVINNAN 63 endur hafi fengið jafnmög atkvæði. pá ræður atkvæði þeirra úrslitum. (The Casting Vote).'¦¦ Kjósendur eru nú full 46% af þjóðinni. Hér á landi eru kjósendur 45,2%. pátttaka í kosningum er venjulega mjög mikil. Við kosningarnar 1922 greiddu 82,5% kjósenda atkvæði og við kosningarnar 1924 var þátttakan ennþá meiri. Við kosningarnar hér á landi 1923 75,6% atkvæði. Var það langmesta kosningaþátttaka, sem verið hefir hér síðan kosningarrétturinn varð almennur. Hver frambjóðandi verður að setja £ 150 veð um leið og hann afhendir framboðið. Fái hann ekki einn sjötta hluta greiddra atkvæða missir hann veðið. petta er gert til þess að sporna við því að menn, sem lítið fylgi hafa, bjóði sig fram, og atkvæðin dreifist milli vonlausra fram- bjóðenda. Frambjóðendur verða að greiða allan kostnað er stafar af kjörfundunum. Svo sem laun kjörstjórnar, húsa- ieigu, auglýsingar, prentun kjörseðla o. fl. Kosningar eru afardýrar og hefir þó ýmislegt verið gert til þess að draga úr kostnaðinum. Eftir kosningar verða frambjóðendur að gefa nefnd, sem skipuð er til þess að rannsaka kosningamál, nákvæman reikning yfir alt það fé, sem þeir og stuðningmenn þeirra hafa varið til kosn- ingabaráttunnar. Ef nefndinni virðist einhver þingmað- ur hafa misbeitt fé við kosningar, þá missir hann sæti sitt á þingi. Hvert þingsæti mun kosta frambjóðandann um 3000 pund. Fyr á tímum skar þingið sjálft úr því, hvort þing- menn væru löglega kosnir. Úr þessu urðu oft flokkadeil- ur og vandræðamál. Svo var fyrir 200 árum úrskurðar- valdið fengið í hendur sérstakri þingnefnd. petta þótti breyting til bóta, en þó ekki fullnægjandi, og því var sam- þykt árið 1868, að framvegis skyldi nefnd dómara úr há- um dómstóli skera úr því hvort þingmenn væru löglega kosnir. Síðan hefir alt gengið vel. Flokkspólitík og flokks- hagnaðar geta ekki komið til greina við úrskurðinn.