SAMVINNAN 77 einum eyri við útgjöldin, framyfir það, sem stjórnin (þ. e. fjármálaráðherrann) leggur til. En það getur dregið úr útgjöldum og álögum, og gerir það oft. Síðan 1911 hefir efri deild engin áhrif á skattaálög- ur, eða f járveitingar þingsins. Stjórnin má ekki eyða einum eyri án samþykkis neðri deildar. þessu er stranglega fylgt. Á Englandi þekkjast engin fjáraukalög. Englandsbanki (Bank of England) ei- ríkissjóður Englands. Allar tekjur ríkisins eru greiddar þangað, og bankinn annast svo um öll útgjöld ríkisins eftir ávísun- um fjármálastjórnarinnar. Fjárlagafrumvarpið er lagt fram í þingbyrjun. pað er einsog vænta má tvískift. Tekjuhliðin er sér, og er hún fengin til meðferðar einni af hinum 4 stóru fastanefndum þingsins (Committeé of Ways and Means). Nú er fullur helmingur af tekjum ríkisins fastákveðinn og breytist ekki frá ári til árs. Hinn hlutann verður fjármálaráðherr- ann að útvega. þykir það eitt hið mesta afreksverk í enskri pólitík að finna hentugan gjaldstofn. Við umræðurnar geta einstakir þingmenn flutt breytingartillögur. þó ekki til þess að hækka skattana í heild sinni. Ef einhver skatt- ur á þjóðina er hækkaður frá því sem stjórnin leggur til, verður að lækka annan skatt að sama skapi. Enskir stjórnlagafræðingar skýra þetta þannig. það er ekki hægt að skylda neinn borgara ríkisins til þess að láta.af hendi fé til opinberra þarfa, nema því aðeins, að ráðuneytið, sem meiri hluti þjóðkjörinna þingmanna styður, biðji um það, og rökstyðj.i það fyrir neðri deijd þingsins, að fjárbónin sé nauðsynleg fyrir almennings- heill. það er því ekki hægt að leggja neinn skatt á þjóð- ina, nema stjórnm biðji um það. og neðri deild. veiti til þess samþykki sitt. Engu fé má eyða til annars, en þingið hefir ákveðið. Ef afgangur Verður.af einhverri, fjárveit- ingu, verður stjórnin að skila því aftur, en má ekki verja því til neins annars, jafnvel þó fé vanti til einhverra f ram- kvæmda, sem þingið hefir samþykt.