SAMVINNAN 81 fyrir hlutdrægni. Enginn hlutur er hættulegri fyrir ensk- an ráðherra, en hlutdrægni og misbeiting á valdi gegn undirmönnum sínum. I þessu efni er réttlætistilfinning Breta mjög skörp. Svo eru blöðin voldugri á Englandi, en víðast annarstaðar. þau skapa almenningsálitið, sem er einskonar hæstiréttur, sem dæmir allar gerðir stjórnar- innar. I engu landi er jafnmikið talað og hugsað um al- menningsálitið (Public Opinion) og á Englandi. það er ekki nægilegt til þess að halda ráðherra við völd, að hafa meiri hluta þingmanna neðri deildar að baki sér. Ef al- menningsálitið er honum fjandsamlegt, eru valdadagar hans vanalega fáir. Á Englandi eru engin lög til um það, hve margir ráð- herrar eiga að vera. Tala þeirra er því breytileg. 1 núver- andi ráðuneyti eru þeir 22. J>eir hafa mjög misjöfn laun. Yfirleitt má segja að þau ráðherraembætti, sem hafa verið til síðan á 16. eða 17. öld, séu vel launuð, en hin nýrri ekki. Forsætisráðherrann sjálfur fær engin laun, og gegnir hann því oft einhverju öðru embætti í ráðuneyt- inu. Forseti Lávarðadeildarinnar (Lord High Chancellor) er hæst launaði ráðherrann (£ 10,000). Hann er ekki að- eins forseti, heldur einnig æðsti dómari ríkisins í vissum málum, og hefir æðsta úrskurðarvald í öllum lögfræðis- legum málum. Embætti hans er því hið virðulegasta sem breskur lögfræðingur getur hlotið. Allir ráðherrar hafa aðstoðarráðherra, sem einnig eiga sæti á þingi (Parliamentary Secretaries). peir verja gerðir stjórnarinnar þegar ráðherrar eru ekki viðstaddir, eða þeir eru lávarðar. það er altítt að ungir menn, sem stefna hátt, byrja stjórnmálaferil sinn sem ólaunaðir skrifarar hjá frægum stjórnmálamönnum. Síðan komast þeir á þing og verða svo undirráðherrar um hríð. Eng- lendingar meta aldur og lífsreynslu meira en flestar aðrar þjóðir, en í lundarfari þeirra eru einkennilegar andstæður. Meðalaldur enskra ráðherra er hærri, en þekkist í öðrum löndum, en þó hafa Englendingar átt yngsta forsætisráð- 6