Samvinnan

						84                                      SAMVINNAN

og stormurinn hristi hann, þá hefir þó sjálfur konungur

Englands ekki leyfi til þess að ganga inn án leyfis húsráð-

anda" hefir aldrei gilt gagnvart Parlamentinu. þegar því

þóknast, eru öll persónuleg réttindi einstaklinganna ein-

kisvirði.

En þingið beitir þessu voðavaldi ekki nema á byltinga-

og óeirðatímum, er það þarf að verja vald sitt. Annars er

dómnefnd lávarðadeildarinnar látin dæma mál þau er

áfrýjað er til þingsins.

Dómsvald neðri deildar gætir miklu minna nú á

tímum. J>ó hefir það komið fyrir nokkrum sinnum á

öldinni sem leið, að hún hefir látið taka menn höndum og

hegna þeim, vegna þess að henni þótti þeir of nærgöng-

ulir við virðingu þingsins og gagnrýna gerðir þess á

ódrengilegan hátt.

þessi tilhögun er harðla frábrugðin því, sem venja er

víðast annarsstaðar, en Englendingar halda fast við hana.

peir heimta að þingið hafi rétt til þess að skipa öllum

málum, ef þess gerist þörf, en það eigi aðeins að grípa til

þessa valds þegar mikið er í húfi. Annars fara hinir borg-

aralegu embættismenn með dómsvaldið og framkvæmd-

arvaldið.

Englendingar leggja mikla áherslu á, að þjóðin fái að

vita um gerðir þingsins. Auk þess, sem allar ræður þing-

manna eru prentaðar orðréttar (eftir hraðritun) í þing-

tíðindunum, flytja stórblöð Lundúnaborgar altaf ræðurn-

ar dálítið styttar. „Times" flytur þær þó nokkurnveginn

orðréttar. Blöðin skýra ítarlega frá öllu, sem gerist á þing-

inu, svo kjósendurnir geta vegið og dæmt alla starfsemi

fulltrúa sinna.

Nú á dögum er mikið talað um að breyta tilhögun

Paríamentsins. Englendingar sjá það, að lávarðadeildin

getur ekki verið til lengdar í því sniði, sem hún nú hefir.

Valdalítil skrautsamkoma. það hafa komið fram tillögur

um að breyta henni í alríkisþing fyrir breska heimsveldið.

Láta þar fá sæti nokkra lávarða, kosna af aðlinum, nokkra

enska embættis- og stjórnmálamenn og svo fulltrúa fyrir