Samvinnan

						94                                      SAMVINNAN

úr einangrun þeirri, sem oft hefir þjáð íslenska gáfu-

menn. peir hafa haft sterkan þekkingarþorsta, en vantað

tungumálaþekkingu og bókakost til að geta fullnægt löng-

un sinni. I Kaupfélagi þingeyinga hefir Benedikt Jónsson

bætt úr þéssari þörf með hinu ágæta bókasafni á Húsa-

vík. Helstu áhugamenn í félaginu fá þar að láni á vet-

urna hinar bestu fræðibækur, aðallega erlendar, um sam-

vinnu- og félagsmál. Með tíð og tíma má vænta að sams-

konar bó'kasöfn komi við hvert kaupfélag landsins.

Hérumbil þriðjungur af nemendum var í heimavist,

sváfu í svefnskála við skólann, en lásu í skólastofunum.

Heimavistin sparaði þeim eins pg áður 2—250 kr. hverj-

um. En vitaskuld fylgja slíkri sambúð jafnan nokkur

óþægindi, meira samtal og ónæði heldur en þar sem hver

nemandi hefir herbergi út af fyrir sig. En enginn mun-

ur, í óhag heimavistinni, hefir komið fram við próf. Og

í aðra röndina skapar nábýlið aukna kynningu og félags-

anda.

Matarfélag skólanna tveggja, Kennara- og Sam-

vinnuskólans, starfaði eins og áður. þátttakendur voru

um 40, en þyrftu helst að vera 50 vegna húsaleigunnar,

sem jafnan er þungur liður í Reykjavík. Ráðskona var

hin sama og veturinn áður, en ráðsmenn Gunnlaugur

Björnsson og Sigurgeir Friðriksson. Tókst þeirra starf

allra hið besta. Fæðið var gott en einfalt. Kostaði fyrir

karlmenn 85—87 kr. um mánuðinn, en fyrir konur nokkru

minna. Hvergi annarstaðar í bsenum var gott fæði jafn-

ódýrt, og í öllum venjulegum matsölustöðum til muna

dýrara og sumstaðar töluvert.

Nemendum, sem koma í Samvinnuskólann framveg-

is og ekki búa hjá vandafólki í Reykjavík, er mjög ein-

dregið ráðið til að taka þátt í matarfélagi skólanna. Með

því tryggja nemendur sér holt en ódýrt fæði, og þroska

félagslund sína við að starfa saman. Fyrir fólk á þroska-

aldri getur varanleg hætta stafað af því að lifa vetur

eftir vetur á sætsúpuþynningi, kaffi og bætiefnalitlu

brauði með smjörlíki. En það er mála sannast, að mikið