Geta kaupíjelög koiuið í stað kaupiuaima? (Ur „Ofeigri") Úrlausn þessarar spurningar er eitt af hinuin stærri atriðum, sem kaupfjelagsmönnum og kaupmannaliðum hefir ekki getað komið saman nm. Það má vel vera, að um þetta atriði hafi verið einna mest hugsað og talað hér í Suður-Þingeyjarsýslu. Annar- staðar á landinú hafa kaupfélagsmenn, að ég hygg, al- mennt talsverð viðskifti við kaupmenn, og þar er eðlilegt að spurning þessi sé naumast komin á dagskrá enn þá. Þar er hið almenna þetta: Kaupfélagsménn panta ekki nema nokkurn hluta af nauðsynjum sínum, að eins þær vörur, sem þeir telja mestan hag við að fá í pöntun, og láta aftur á móti að eins það af íslenzkum vörum, sem þeir álíta meinlegast að gangi í gegnum reikning þeirra hjá kaupmanninum. Þannigmun þessu vera varið í kaupfélagi Svalberðinga og Eyfirðinga og þó sér í lagi í kaupfélagi Skagfirðinga; þar hafa kaupfélagsmenn stóra reikninga „í búðinni". Til kaupmannsins láta menn allmikið af ull, reka margt fé á blóðvöllinn að haustinu til, og fái þeir peninga heim til sín að vetrinum til frá umboðsmanni fé- lagsius erlendis, þegar kaupfélagsverzlunin hefir gengið vel, eru þær krónur. að sögn, von bráðar flestar komnar í skáp kaupmannsins. í félögum þessum mun því lítið vera rætt um úrlausn spurningarinnar, því síður að þar sé reynt að leysa úr henni í framkvæmd. Það virðist þó liggja í augum uppi, að hér sé um mikilvægt atriði að ræða, máske hið mikilvægasta við kanp- félögin..hvort þau- hafa eðli og lífskraft til þess að geta tekið alveg við af kaupmönnum og fuLnægt verslunarþörf- um heimilisins, sveitarinnar, sýslunnar, alls landsins.
Beinir tenglar