14 berjist fyrir yfirgripsnúklu og heillavænlegu málefni fyrir land og þjóð. Félagsmenn hafa í samlögum og á eigin ábyrgð pant- að ýmislegar vörur, sem engum ákveðnum einstaklingi til heyra. Af þessum vöruforða í söludeild félagsins á Húsa- vík geta svo félagsmenn fengið keyptar flestar algengar búðarvörur, þegar pöntuðu vörurnar fullnægja ekki hinum margvíslegu ársþörfum. Félagið hefir séð sér fært að hafa þennan vöruforða söludeildar svo ríflegan, að utanfélagsmenn hafa getað fengið drjúgan skerf af honum. Má óhætt full- yrða, að það sem utanfélagsmenn hafa fengið hjá félags- mönnum, bæði af vörum, sem einstaklingar í félaginu hafa beinlínis sjálflr pantað, og úr sóludeild, mun nema miklu meiri upphæð en það, sem félagsmenn hafa fcngið hjá kaup- mannsliðum og beint úr verzluninni á Húsavík. Þannig hefir félagið sýnt það í verkinu, að það hefir eigi að eins getað fullnægt þörfum meðlima sinna með útlendar vörur, heldur hefir það og getað, að góðum mun, haft vörur í af- gangi handa þeim, sem eigi gátu jafnan unað afarverðinu í búðinni. eða látið sérnægjasmáskammtanahjá kaupmann- inum. Sama verður uppi á baugnum, þegar um peninga eða ávísanir er að ræða. Félagsmenn geta fengið peninga í pönt- un jafnauðveldlega sem vörur, og standa þar mun betur að vígi en þeir, sem við kaupmenn skifta. Þá ganga og bankastörf eða ávísanir félagsins engu óliðlegar en í „búð- innr'. Sveitastjórn, klerkar og sýslumenn vilja engu síður ávisanir til Kaupfélags Þingeyinga en til hinna sterkríku erlendu verzlana. Sjálf bankastjórnin í Reykjavík lætur sína skuldunauta óáreitta, ef Kaupfélagið lofar að borga fyrir þá á tilteknum tíma, þótt áður sé eindagi kominn fyrir skuldunaut. í öllum greinum viðskiftaþarfar vorrar sýnist mér því Kaupfélag Þingeyinga fullnægja betur ósk- um og þörfum meðlima sinna en kaupmenn gera gagnvart sínum viðskiftamönnum. Hvað er þá orðið ykkar starf? mun margur spyrja. Eru kaúpmenn dottnir úr sögunni? Hvar eru ávextir allrar '*,
Beinir tenglar