24 þegar svo kveður ramt að, að jafnvel merkir menn telja það ekki neðan við virðingu sína að vekja upp drauga og forynjur og fara svo kannske sjálfir á endanum að hafa átrúnað á þessum uppvakningum. Oss kaupfjelagsmönnum er sjerstök nauðsyn á að gera greinarmun á þessari tvennskonar tortryggni. Fjelag vort innbyrðis og öll viðskifti þess útvortis eru byggð á tiltrú. Væri tiltrúin horfin, hryndi allt saman niður til grunna. Vjer fjelagsmenn þurfum sannarlega á mikilli tiltrú að halda, bæði frá öðrum og innbyrðis hver til annars, til þess að bindast fjolagsböndum og taka á oss hina þýðing- armiklu ábyrgð, einn fyrir alla og allir fyrir einn. Það, sem einkum mun hafa skort til samskonar fjelagsskapar hvervetna þar sem hann er ekki kominn hjer á, er þessi tiltrú. Og svo þurfum vjer meiri tiltrú, til þess að augna- miði fjelagsins verði náð: Vjer þurfum menn, bæði utan fjélags og innan, sem framkvæmi störf þess, sem beri um- hyggju fyrir því og haldi uppi merki því, er það berst undir. Pessir menn mundu eigi verða fáanlegir, nema þeim væri sýnd fullkomin tiltrú og þeim mundi ekki heldur fengin í hendur störf og áhugamál, sem mikið er undir komið, nema tiltrú fylgdi, sú tiltrú, að þessir menn muni bæði vera færir að leysa starfið af hendi og gera það með trú- mennsku og eftir beztu vitund. Og þessir starfsmenn mundu aldrei vilja eða þora að leggja krapta sína og á- huga í sölurnar fyrir fjelagsmenn, nema tiltrú þeirra fylgdi. t>á þurfum vjer og starfsfje; þetta starfsfje fáum vjer að miklu leyti ljeð hjá öðrum, sem bera tiltrú til vor. Ann- að veð en drengskap vorn hafa þeir eigi. Grípi þá, sem lána oss fjeð, allt í einu tortryggni til vor, þ. e. að segja, þessi illkynjaða tortryggni, þá .er fjelagsskapur vor á flæði- skeri. Tiltrúin er því allt í öllu: liún er bandið, er held- ur oss saman i fjelagslega starfi, höndin er vinnur þetta starf, og verlifœrið (fjeðj sem starfað er með. Og hún gerir eitt enn; eða hvernig færi, ef aldrei væri nein tiltrn til, bara tortryggnin, sínagandi, kitlandi,
Beinir tenglar