41 varðveitir andans arf um aldur og ævi, það veldur mis- muninum á blámönnum í Afríku og Parísarbúum. Væri blámönnum kennt skipulag, og þeir frá fæðingu nytu upp- eldis í skólunum í París, þá væru þeir vísir til að ná fyrstu einkunn. Væri blámönnum kennt að nota hraðskeytabyss- ur Frakka og fallbyssur Krúpps, þá væru þeir vísir til að reka Frakka burt úr París. En blámaðurinn stendur einn gegn öllum, því ekkert skipulag verndar einstaklinginn. Alt, sem hann veit og kann, verður hann á örstuttri einstaklingsævi að læra af sjálfumsér; hann hefir við engum andlegum arfi tekið. Hann einn getur því í sannleika heitið sjálfmenntaður mað- ur. Meðal menningarþjóðanna er raunar engin sjálfmennt- aður maður til. Þar hefir hver og einn tekið þekkingu sína og þroska í arf; skipulagið neyðir hann til að taka við þeim arfi, hvort sem hann vill eða ekki. Jafnvel hinn allra sjálfstæðasti og sérstæðasti maður, sem meira en nokk- ur annar á þroska sinn sjálfum sér að þakka, á þó þjóð- félagi sínu mðrgum þúsundsinnum meira að þakka en sjálf- um sér. 1 Paris fæðist hver maður til 2000 ára meuning- ararfs, sem millíónir einstaklinga hafa safnað öld eftir öld. Hann er andlega ríkur erfingi, hversu fátækur sem hann er. Blámaðurinn er afkvæmi andlegra öreiga, því ekkert skipulag hefir geymt honum arfiDn. Höfundur bókarinnar, sem ég gat um, bendir Xorður- álfubúum á, að ekki sé ástæða'fyrir þá að hréykjast hátt, eða þykjast miklir af sínu andlega atgervi, þá er þeir hejTa getið villumanna, sem ekki kunna að telja til fimm. Vér höfum engan rétt til að draga af því þá ályktun, að þessir menn hafi minni andlegan þrótt en vér. Þeir geta mjög vel verið jafnokar vorir að gáfum, þcir geta jafnvel verið framúrskarandi stærðfræðingar. Hinar fullkomnustu gáfur gagna manninum ekkert, nema skipulagið verndi hann. Að öðrum kosti stendur hann einn, og lærir aldrei að telja til fimm. Gáfumanninum ferst því ekki að sparka í aðra mcun og hæða mannfélagið. Ef það tæki gjaflr