63 að halda útlenzk verzlunarblöð, hafa vakandi auga á verzl- unarganginum i öðruni löndum, ekki síður en hver stór- kaupmaður, vita alla tíð, hvað gerist og hvernig til hagar í erlendum kaupfjelögum; hafa glöggt yíirlit yfir innlendu verzlunina, ekki einungis fjelagsins sjálfs, heldur einnig kaupmanna, o. s. frv. Ritgerðir um þetta þyrftu ekki að verða svo stuttar eða yíirgripslitlar, og þeirra þarf nauð- synlega handa almenningi, því verzlunin á ekki að vera neitt pukursmál. í blaðinu ættu heima leiðbeiningar um vöruvöndun og tilbreytingar á vörum, sem tíminn gerir nauðsynlegar, einkum að því er unna vöru snertir. Af henni er nú lítið hjá okkur; en þótt það væri heimska að reyna að keppa við aðrar þjóðir í iðnaði, þá er ekki ó- líklegt, að við kynnum með tímanum að geta gert nokkuð meira i þá stefnu en við gerum nú, t. d. að prjóna brúk- leg plögg, vefa traustar voðir o. s. frv. Verzlunin, og sjerstaklega verzlun kaupfjelaga, er svo samvaxin búskap bæði sveita- og sjávarbænda, að þótt þetta kaupfjelagsblað væri kennt við kaupskap, þá gæti þar þó verið svo niargt fleira, sem ekki liti beinlínis að verzlun. Sumir hafa líka litið svo á, að heilagur andi og Dingulfótur væru ekki neitt náskyldir, þótt beggja sje minnzt í kirkjublaðinu---- II. Sauivinmiíjelög Dana. Það hefir verið minnzt á kaupfjelög Dana í blöðum vorum og ritum, t. d. í Þjóðólfr' fyrir nokkrum árum, og litillega í ritgerð um kaupskap og kaupfjelagsskap í Búnaðarritinu 1893. Aftan við þá ritgerð er s^mishorn af lögum fyrir kaupfjelög, sem Paul Sveistrup hefir samið og gefið út í leiðarvísi um stofnun kaupfjelaga í Danmörk. Sýnir það glöggt tilgang og fyrirkomulag danskra kaup- fjelaga. Jeg álít því enga þörf á, að svo stöddu, að tíma- rit þetta skýri lesendum sínum frá fyrirkomulagi og mark- miði dönsku kaupfjelaganna, þvi til þess þyrfti langt mál,