Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Andvari

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Andvari

						ANDVARI_____________________________OFBELDI TÍMANS__________________________________151
menn. Slíkar söguhetjur segja sig úr lögum við samfélag; smíða sér ímynd-
aðan heim sem er utan allra skilyrða. Lífið verður fyrir þeim bábilja eða
villuljós, þær einblína á heim eða tilvistarform sem samræmist ekki hugsun
góðborgaranna; grafa undan rótföstum gildum, glotta framan í eilífðina.
Ástand þeirra verður oft ekki kennt við annað en stundlegt æði eða sturl-
un; þær skynja heiminn á annan hátt en allir aðrir og örlög þeirra verða í
samræmi við það: þær glatast eða ganga í björg, fullveldi þeirra breytist í
ósigur, örvæntingu eða dauða.
Skáldsaga Kristjáns Kristjánssonar, Ár bréfberans, ber keim af slíkum
hugmyndum sem voru algengari í íslenskum skáldsögum í upphafi aldar-
innar en á síðustu áratugum. Nægir að nefna Vefarann mikla frá Kasmír
eftir Halldór Laxness í því samhengi. í sögu Kristjáns er sagt frá ungum
manni sem telur sig hafa sigrast á dauðanum eftir að hafa komist í návígi
við hann í hörmulegu slysi og fullvissar sig um að hann geti af þeim sökum
gerst höfundur eigin örlaga. Eftir það verður hann ekki samur. Reynslan
leysir upp fyrra sjálf; dauðinn verður að þráhyggju sem gerir lífið skiljan-
legt og gefur söguhetjunni tilgang sem felst fyrst og síðast í því að endur-
upplifa erótíska reynslu „dauðastundarinnar". Dauðinn verður ekki aðeins
markmið eða telos heldur forsenda lífsins: til þess að lifa verður maður að
sigrast á dauðanum. Hann verður að nauðsynlegum lífsförunauti eða ljóð-
rænum kjarna. Eftir slysið horfir söguhetjan á líf sitt baðað skæru ljósi
dauðans og hverfur um leið inn í eigin hugarheim sem einkennist af sam-
spili erótíkur og dauða.
Viðfangsefni þessarar sögu er í raun hið þverstæðukennda eðli dauðans;
sú staðreynd að hann birtist okkur í senn sem endanlegt takmark og við-
miðunarpunktur á hverju einasta augnabliki. Við nálgumst hann með
hverjum degi sem líður á sama tíma og við vitum að hann er á vissan hátt
þegar til staðar. í túlkun okkar verður hann að framtíð sem leggur nútíðina
í rúst. Dauðinn leiðir í ljós hina sönnu merkingu tímabundinnar tilveru
okkar; án hans væri vera okkar í tímanum merkingarlaus, stefnulaust flökt
á eyðisandi eilífðarinnar.9 Bréfberinn Jónas Jóhannsson gerir þessa hugsun
að sinni og nær valdi á dauðanum með því að takast á hendur guðlegt vald
og ákveða sitt eigið dánardægur: „Eftir að ég ákvað dauða minn gat ég
haldið áfram að lifa. í fyrsta skipti, á afmælisdaginn minn, þegar ég komst
að raun um að ég var fær um að taka mitt eigið líf, komst ég líka að því að
ég var fær um að lifa. Ég gaf mér líf. Og lífið varð aftur merkilegt og til-
gangsríkt. Ekki bara nöfnin tóm" (102).
Kristján finnur sögu sinni kunnuglega formgerð. Söguhetjan færir líf sitt
til dagbókar árið eftir slysið og kemur hún fyrir sjónir lesandans sem skáld-
saga. Dagbókin verður fyrir skemmdum er hann flytur að heiman í for-
stofuherbergi í íbúð Erlu, krabbameinssjúkrar miðaldra konu sem hann
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132
Blašsķša 133
Blašsķša 133
Blašsķša 134
Blašsķša 134
Blašsķša 135
Blašsķša 135
Blašsķša 136
Blašsķša 136
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV