14 Sigurður Jónasson andvaiu það er einhver nauðsynlegasti hæfileiki athafnasams stjórn- málamanns, að eiga næga dómgreind til þess. Jón var mikill samninga- og málamiðlunarmaður. Afrek hans á því sviði voru mikil og mörg innan alþýðusamtak- anna og fyrir þeirra hönd út á við. En þjóðin varð líka þessa hæfileika hans aðnjótandi á stærra sviði. Jón átti sæti í 1°S" jafnaðarnefnd í mörg ár. Hann var í miklum metum hja dönskum jafnaðarmönnum og raunar einnig hjá leiðtogum annarra jafnaðarmannaflokka á Norðurlöndum. Aldrei höfðu þessi vinakynni samt áhrif á þá óbifanlegu afstöðu Jóns, að íslenzka verkamannapólitíkin skyldi vera borin fram sem fullkomlega þjóðleg stefna. Um álit það, sem erlendrr menn fengu á Jóni við nánari kynni, má nefna eftirfarandi dæmi: Nokkrir merkir Bretar komu í heimsókn til íslands. Einn af þeim stjórnmálaleiðtogum íslenzkum, sem þeir kynnt- ust, var Jón Baldvinsson. Eftir viðkynninguna lét einn hinna erlendu gesta þau orð falla um Jón, að hann myndi sonia sér vel í efri málstofu brezka parlamentsins. Þetta var miki lof af munni slíks manns. Jón kvæntist 1908 Júlíönu Guðmundsdóttur bónda að Jafnaskarði í Stafholtstungum. Þau áttu einn son, Baldvi lögfræðing, hinn mannvænlegasta mann. Heimilið var myn arlegt og ástúðlegt. í einni af bezt rituðu minningargrem- unum um Jón segir: „Frú Júliana er ein af þessum orðfáu íslenzku höfðingS' konum, sem lofa litlu en efna mikið. Henni var það að þakk > að Jón Baldvinsson komst á sextugsaldur. Fyrir hennar a beina hafði maður hennar nokkra aðstöðu til að nJ° hvíldar frá óslitnu og þrotlausu áhyggjustarfi þess mann > sem hefir það að áhugamáli að safna viðvaningum oT&gr anna í skipulega fylkingu til að ná betri lifskjörum og n1131 manndómi." Þessi fáu orð bregða upp í skýrt ljós, hverja þýöing heimilið hafði fyrir Jón. Hér skulu ekki rakin þau margvíslegu störf, sem «J gegndi. Hann var í stuttu máli allt í öllu fyrir Alþýðuflokk-
Beinir tenglar