aNdvari Jón Baldvinsson 19 tyrir íslenzka alþýðu að taka sér merki mannanna frá Moskva í hönd og ganga með það út i baráttuna. Undir því «ierki mun hún bíða ósigur og falla." Hér kemur fram skoðun Jóns á því, hvert erindi komm- unisminn, eins og hann hefir verið fram borinn af vald- l'öfunum í Rússlandi og fylgifiskum þeirra úti um heim, eigi til íslenzkrar alþýðu. Jón var eigi siður andvígur nasistum og fasistum og öðr- uni skyrtuklæddum boðberum þeirrar villimannlegu þjóð- ^élagsstefnu, sem geisað hefir eins og skæð farsótt um Norðurálfu í síðustu tvo áratugi og dró menningarþjóðir alfunnar að lokum út í þann hildarleik, sem nú er háður. Jón var mjög mótfallinn öllu einræðisbrölti og unni frelsi °£ sjálfræði einstaklinga og þjóða. Samtímamenn Jóns höfðu °i'ðið að berjast fyrir ýmsu af því frelsi, sem almenningur nýtur nú. En nútímaæskan, sem hefir fengið frelsið bar- áttulaust upp í hendurnar, virðist ekki alltaf meta þetta hnoss að verðleikum og oft og einatt vera reiðubúin til tess að afhenda það fyrir fortölur einhvers tunguliðugs náunga, sem lofar gulli og grænum skógum, ef hann fái a<5 fara með fólkið eins og kvikfénað. Það styrkti Jón líka niikið í trúnni á réttmæti stefnu sinnar, að hann sá stöð- ugt vera að koma í ljós árangur af hinni rólegu og mark- vísu umbótastefnu lýðræðisjafnaðarmanna, bæði hér á landi °g annars staðar. Þrátt fyrir það, að innbyrðis deilur í Alþýðuflokknum veiktu nokkuð aðstöðu hans sem stjórnmálaflokks, náðist þó fyrir starfsemi flokksins ótrúlega mikill árangur á skömm- um tíma. í sjálfu sér voru málefnalegir sigrar flokksins núklu meiri en félagslegur og skipulagslegur þroski verka- tyðsins bendir til. Þetta má einkum þakka öruggri forustu a stjórnmálasviðinu. 1 grein þessari hefir aðallega verið dregin fram starfsemi ^óns í sambandi við verklýðsmál og málefni Alþýðuflokks- Jns. Pólitísk starfsemi hans náði langt út yfir þessi svið. Jóni var meðfæddur sá eiginleiki góðra stjórnmálamanna,