Andvari

						andvari             Sjálfstæði íslands og atburðirnir vorið 1940                     27

málum, er ljóst, að Danmörk getur ekki, meðan svo stendur,

farið með  utanríkismál  íslands.

Þar sem Alþingi hefir tekið þessa ákvörðun, er eðlilegast,

að það segi einnig til, hvenær forsendur hennar séu niður

fallnar, svo að til fyrra ástands skuli hverfa á ný. I ályktun-

inni segir raunar, að Island taki þessi mál að öllu leyti í

sinar hendur, en með því er einungis átt við1, að ísland hefir

áður farið með þessi mál að nokkru en Danmörk að nokkru,

en nú er afskiptum Danmerkur lokið i bili. Hins vegar er

með þessu alls ekki átt við fullnaðarráðstöfun þessara mála,

sbr. orðalagið „að svo stöddu". Að öðru leyti en þessu er

gert ráð  fyrir,  að  sambandslögin haldi  gildi  sínu.

Tvímælalaust er, að ályktanirnar 10. apríl voru nauðsyn-

iegar, og þá ekki síður, að þær voru heimilar, bæði sam-

kvæmt íslenzkum stjórnskipunarrétti og alþjóðalögum. Bæði

konungur og dönsk stjórnvöld hafa eftir á viðurkennt, að

Qér hafi verið rétt að farið, en frá þessum aðiljum hefði

helzt verið mótmæla að vænta. Þá hafa og a. m. k. tvö stór-

veldi, Bretland og Bandaríki Norður-Ameríku, viðurkennt

hina nýju réttarstöðu landsins. Um afstöðu sumra annarra

stórvelda er því miður öllu meiri óvissa, en mótmæli hafa

Gvergi komið  fram.

Innanlands hafa þó heyrzt raddir um, að enn róttækari

ráðstafanir hefði átt að gera, annað hvort þegar í stað eða

a- »x. k. nær strax. Skal eigi um það efazt, að nokkur rök

hefði mátt færa fyrir því að fara svo að. En gagnrökin hljóta

a6 verða þyngri á metunum. Má þar fyrst og fremst benda

a> að þar sem Islendingar eru varnarlausir og vopnlaus þjóð,

Verða þeir umfram allt að gæta vel þeirrar einu varnar, sem

beir hafa, en það er að ganga hvergi á rétt annarra og styðja

aUar gerðir sínar við ströngustu réttarákvæði. Svo var gert

1 Þeim ályktunum, sem samþykktar voru, en frekari aðgerðir

hefðu orðið umdeilanlegar, þó að styðja hefði mátt þær við

nokkur rök. Aðrar ástæður, sem einnig eru veigamiklar,

hnigu 0g að sömu niðurstöðu, en þar sem sú, er nefnd var,

er ærin nóg, skal þetta mál eigi rakið frekar að sinni.

i