Andvari

						andvarf             Sjálfstæði íslands og atburðirnir vorið 1940                     33

höfðum lengi haft ráðagerðir um að afnema síðustu leifar

ei'lends valds á tilteknu ári. Atburðirnir knúðu oss til að

Sera það fyrr en ætlað hafði verið, en áður en varði voru

a oss lagðar nýjar viðjar.

Þrátt fyrir það eiguin vér að halda sömu stefnu sem

akveðin hafði verið. Vér verðum að treysta því, að hinar nýju

hörnlur á sjálfstæði voru standi einungis skamma stund.

Ef svo skyldi fara, að hinum ægilega hildarleik lyki bráð-

lega og unnt væri á ný að ná eðlilegu sambandi við konung

vorn 0g sambandsríki, þá mundu aðgerðirnar 10. apríl verða

felldar úr gildi, nema samkomulag næðist um að halda

Þeim áfram. En þótt þær féllu niður, þá mundi það einungis

verða um stundarsakir. Allir Islendingar mundu þá verða

sarnmála um að nota fyrst endurskoðunarákvæði sambands-

taganna í ársbyrjun 1941 og síðan uppsagnarákvæðið strax

°g heimild er til þess, eftir árslok 1943. Til þessa mundi þó

sennilega eigi koma. Dönum getur eigi fremur en oss dulizt,

a6 sagan hefir kveðið upp sinn dóm, og að bezt er í vináttu

að jarðsetja það, sem þegar er dautt. Nú er orðið alveg ótví-

rætt, að samfara niðurfalli sambandslaganna mundi konungs-

Sambandið einnig rofna, og verða Islendingar því nú þegar

a<5 íhuga, hvernig þeir vilja láta koma hinu æðsta valdi fyrir.

Vera kann og, að ófriðurinn standi enn um stund, og hana

e- t. v. langa. Frá upphafi var gert ráð fyrir því, að sú skipun,

sem var á gerð 10. apríl, væri einungis til bráðabirgða. Verð-

ur og ekki á móti því mælt, að ef það ástand, sem nú er,

helzt langa hríð, eru forsendur sambandslaganna fallnar

brott, og geta Islendingar þá ekki lengur verið bundnir af

Þeim. Einkanlega lægi nærri að álykta á þessa leið, ef ekki

v3eri unnt að byrja á samningum um endurskoðun á sam-

0andslögunum á árinu 1941, þó að íslendingar gerðu kröfu

um það  skv.  18.  gr.  sambandslaganna.

Ef þau atvik yrðu fyrir hendi, sem tvímælalaust sýndu,

að íslendingar væru ekki framar bundnir af sambandslög-

Ununi, mundi eðlilegast, að Alþingi og handhafi konungs-

VaWs  gæfu  yfirlýsingu  þess  efnis,  og  síðan  yrði  þjóðarat-

3