Andvabi Hin nýja bókaútgáfa 41 Sú dýrtíð, sem hin fyrri heimsstyrjöld skapaði, hefir eyði- lagt hin gömlu bókakaup þjóðarinnar. Prentun, pappír, en alveg sérstaklega bókband og hinn hái kostnaður við sölu og areifing bóka, er orðið múrveggur, sem aðskilur allan þorra borgaranna frá bókakaupum til heimilisþarfa. Mönnum getur þótt þetta undarleg staðreynd, þegar þess er gætt, hve mikið er prentað árlega hér á landi. Lestrar- telögin kaupa vitaskuld nokkuð af því, sem helzt þykir kveða að. Einstakir efnamenn, helzt í bæjunum, kaupa "^kur til að fylla skápa sína. Það styður markaðinn, en nefir fremur litla almenna þýðingu. Þá hefir á síðustu ár- Uln hafizt ný bókagerð, til tækifærisgjafa. Síðan erfitt var s°kuni gjaldeyrisskorts að flytja inn erlenda skrautgripi úr ^ýrum málmum, hafa margir tekið upp þann sið að gefa Sem tækifærisgjafir dýrar bækur í góðu bandi. Á þann hátt syndi gefandinn rausn sína, en viðtakandi sinnir oft lítið Uln innihald bókanna. ^egar Menntamálaráð ákvað að hefja bókaútgáfu að nýju, P» var það í því skyni að hjálpa til að mynda lítil en þó Pýðiugarmikil bókasöfn á þúsundum heimila um allt land. ^orgöngumennirnir vonast eftir, að þar sem farið væri að "alda saman og vernda bókaeign, þótt ekki væri um mikið a$ ræða, þá yrði aukið við annars staðar að. Á þessu byggist su von, að bókaútgáfa Menntamálaráðs muni verða til að greiða götu annarra bókaútgefenda. Reynslan ein sker úr í ^essu efni. IV. Menntamálaráð ákvað að hefja útgáfustarfsemi sína árið *_40. Skyldi árgjaldið vera 10 krónur, en fyrir það koma ^ókaforði með fjölbreyttu efni, sem væri meiri og aðgengi- egri en annars staðar væri hægt að fá fyrir svo lítið gjald. ^efndin hugðist að koma útgáfunni í þetta horf sumpart ^ð stuðningi af ríkisstyrk, er hún hafði til umráða, og a^ nokkru leyti með góðu skipulagi á útgáfu og sölu bókanna. En þegar hér var komið sögu, kom til athugunar, hvort I I