44 Jónas Jónsson andvari vel ágengt, að Jónas Jónsson náði kosningu með frernur litlum meiri hluta. En þegar þingmenn taka höndum saman um að kjósa þann merkismann úr Sjálfstæðisflokknum, sem kommúnistar höfðu mælt með í formannssæti, til annarra mannvirðinga í stjórn Þjóðvinafélagsins, þá vildu komm- únistar ekki veita honum vígsgengi. Sást á því, að þeini stóð mikill stuggur af sameiginlegri útgáfustarfsemi beggja rikisfyrirtækjanna, Menntamálaráðs og Þjóðvinafélagsins. En eftir að þessi málalok voru fengin, tóku stjórnarnefnd- armenn í báðum útgáfufélögunum að halda fundi um málio og komust skjótt að þeirri niðurstöðu að gefa út sjö bækur árið 1940 fyrir tíu króna fast árgjald. Skyldi safna áskrif- endum fyrir bæði fyrirtækin og félagsmenn beggja njóta nákvæmlega sömu hlunninda. Þjóðvinafélagið skyldi gefa ut þrjár bækur, en Menntamálaráð fjórar. Menningarsjóður skyldi kosta útgáfu Þjóðvinafélagsins, að því leyti sem upp' lag yrði að vera stærra heldur en félagið þurfti með vegna sinna manna. Kom framlag ríkissjóðs nú að góðu haldi fyn1" bæði fyrirtækin. V. Það varð að samkomulagi að breyta sem minnst skipu- lagi Þjóðvinafélagsins. Andvari og Almanakið koma út i líku formi og fyrr, en auk þess skemmtileg frásögn um ferö- ir og hei'nað eftir hinn ókrýnda konung Araba, Lawrence ofursta, í þýðingu Boga Ólafssonar. Bækur þær, sem Mennta- málaráð gefur út, eru tiltölulega stærri. Hin fyrsta þeirra er ævisaga Viktoríu drottningar, eftir sagnfræðinginn Lytton Strachey. Kristján Albertsson hafði þýtt þá bók fyrir nokkr- um áruni, meðan hann átti sæti í Menntamálaráði. Höfund- urinn er heimsfrægur maður fyrir að vera brautryðjandi i nýjum stíl í ævisöguritun, sem mjög hefir verið tekin til fyrirmyndar víða um lönd. Englendingar höfðu um langa stund tíðkað þá ævisagnagerð að raða heimildum í bækur sinar, svo að þær urðu fremur heimildaútgáfur heldur en persónuleg og lífræn verk. Strachey fór miklu nær hinum
Beinir tenglar