ANdvaw Hin nýja bókaútgáfa 47 sJalfstæðismaður í ættbyggð sinni, og Jón Emil Guðjónsson Ur Dalasýslu, sem á síðustu árum hefir verið einn af leið- t°gum ungra framsóknarmanna. Jón og Leifur unnu saman 1 fundaherbergi Menntamálaráðs að áskrifendasöfnun um aht land. Um tíma vann Haraldur Pétursson umsjónarmað- Ur i Landsbókasafninu í félagi við einn af stjórnendum Þjóð- vmafélagsins, dr. Þorkel Jóhannesson, að því að safna nýj- Urn félagsmönnum vegna Þjóðvinafélagsins, bæði í höfuð- staðnum og út um land. Blöð lýðræðisflokkanna greiddu auk þess mikið götu þessarar nýju útgáfustarfsemi, en ^ommúnistar og menn, sem rita bækur og greinar á vegum P^ss flokks, létu engin tækifæri ónotuð til þess að spilla fyrir hinni nýju útgáfu. Þj'óðvinafélagið hefir um mörg undanfarin ár haft 12— 400 kaupendur að ritum sinum. Þeim fjölgaði nú um helm- ^S á svipstundu. Rættist því illa spá eins bóksalans í "ey&javík, sem bjóst við, að samvinna við Menntamálaráð yjði til skaða og jafnvel til eyðileggingar fyrir Þjóðvina- eJagið. Áskrifendur vegna Menntamálaráðs urðu um 9 þús- nd, og var það langt fram yfir það, sem aðstandendum "gáfunnar og vildarvinum hennar hafði komið í hug. Það rarð þvi ag jata prenta a. m. k. 12 þúsund eintök af hverri °k. Að vonum þótti forgöngumönnum útgáfunnar svar J Joðarinnar vera í bezta lagi. En eins og á stóð var það ekki oblandið fagnaðarefni. Finnland hefði lokazt vegna styrj- ðar við Rússa um sama leyti og Alþingi gekk frá sam- arfsskilyrðum útgáfunefndanna, en þaðan hafði Steingrím- _ "Uðmundsson pantað mikinn pappír. Nokkru síðan féllu l0llr allar samgöngur milli íslands og hinna Norðurland- na, en þagan höfðu íslenzkir útgefendur jafnan fengið Jkið af pappír sínum. Frá Englandi varð erfitt að fá pappír gna stríðsins, en þaðan kemur þó mest af þeim pappir, lu hin nýja útgáfa notar fyrri hluta ársins. Þessir erfið- ^ar urðu enn tilfinnanlegri vegna hinna góðu undirtekta Penda. Þessi útgáfa var svo risavaxin á íslenzkan mæli- r5a, að í hverja bók þurfti meiri pappír en í margar
Beinir tenglar