50 Jónas Jónsson andVARI með Bókasafn alþýðu", en hann gaf það út í Kaupmanna- höfn um aldamótin. Muna margir enn eftir Þyrnum" °S Blástökkum" í hans prýðilega frágangi. En í bili getur stjórn Þjóðvinafélagsins og Menntamálaráð ekki bætt ur þessu. Bókband er nú svo gífurlega dýrt, að ekki er viöiit að blanda því inn í útgáfukostnaðinn, eins og stendur. Það er m. a. torvelt að fá efni frá útlöndum í þessu skyni, jafn- vel þó að kaupendur vildu borga það. Steingrímur Guö- mundsson mun að vísu gera einhverja tilraun með bókbanu í sambandi við eina eða tvær af útgáfubókunum í ár, °£ verða þau skilyrði auglýst sérstaklega. Það verður mjög erfitt fyrir marga af kaupendum hinna nýju bóka að fá þær bundnar eins og nú er háttað ástæðuin í landinu. En til frambúðar er um að ræða tvenn úrrseði- Bókbandsiðja er nú stunduð í héraðsskólunum og verður áreiðanlega aukin samkvæmt breyttri löggjöf frá 1939. Þar aö auki er sennilegt, að bókbandsáhöld verði smíðuð í mörgum skólum hér á landi og að bókband verði heimilisiðja víða uni land. Á þann hátt geta dugandi menn með stuðningi hinnar nýju útgáfu og bókbandskunnáttu heimilanna komið á fot sjálfstæðum bókasöfnum. Hin nýju heimili þurfa engu síður að eiga góðar og vel bundnar bækur heldur en húsgögn °o myndir til að styðja menningu þjóðarinnar. En auk hins eðlilega heimabókbands myndi að öllum nk- indum óhjákvæmilegt fyrir útgáfustarfsemi Þjóðvinafélags' ins og Menntamálaráðs að hafa sína eigin vinnustofu m^O hentugum vélum til að binda þar fyrir lága borgun bækur handa þeim félagsmönnum, sem ekki geta stundað bókband sjálfir. En að svo stöddu getur útgáfustjórnin ekki sinn þessari hlið sérstaklega. Þau úrræði bíða betri tíma, en verður þó ekki gleymt. X. Stjórn Þjóðvinafélagsins og Menntamálaráð hafa ekki seo ástæðu til að taka ákvarðanir um einstakar bækur vegna næsta árs og næstu ára, nema að litlu leyti. En útgáfustjorn-