Andvari

						ANDVARI

Næringarþörf manna.

Eftir Jóhann Sæmundsson,

I.

Líkami mannsins er gerður úr fjölda efna. Sum þeirra eru

beinlínis lífsnauðsynleg, en önnur að minnsta kosti æskileg,

ef heilbrigt líffærastarf á að haldast. Til þess að varðveita

rétt efnahlutföll í líkamanum, er nauðsynlegt, að hann fái

fæðu, er hefir að geyma nægilegt magn þeirra efna, sem í

honum eru. Auk þess verður fæðan að leggja til það orku-

magn, er útheimtist við öll störf, hvort sem þau eru unnin i

kyrrþey hið innra eða birtast gagnvart umheiminum sem

vinna.

Líkamanum hefir oft verið likt við vél. Líkingin er rétt að

bví leyti, að hann þarfnast eldsneytis, fæðu, er sé honum

°i'kugjafi við dagleg störf, á sama hátt og gufuvélin þarfnast

sldsneytis til að knýja áfram skipið. En allar vélar slitna

°g verður þá að gera við þær og setja í þær nýja varahluta.

Líkaminn er hins vegar svo fullkominn, að hann endurbætir

^litið jafnóðum. Fæðan er honum ekki aðeins eldsneyti,

heldur einnig efniviður til endurnýjunar á öllu þvi, sem

Sengur úr sér við daglegt strit.

Hún hefir því tvöfalt hlutverk: í fyrsta lagi er hún orku-

gjafi við öll störf. í öðru lagi er hún hráefnið, sem hin mikla

verksmiðja, líkaminn, verður að fá, til þess að vaxa, þrosk-

ast, halda á sér hita og vera starfhæfur frá vöggunni til

grafarinnar.

Prumefnin í likama mannsins eru yfirleitt hin sömu og

tiðkast í jurtum og dýrum, þótt hlutföllin milli einstakra

efna og tengsl þeirra hvert við annað séu nokkuð frábrugðin.

Frumefni þessi eru bæði úr hinni lifrænu og ólifrænu nátt-