andvari Næringarþörf manna 59 um og óðrum líffærum, og gæti eigi endurbætt slitið. Væri hins vegar reynt að lifa á einum saman eggjahvítuefnum, mætti raunar fá nægilegt eldsneyti, kolefni, með því móti, en til þess þyrfti að borða um 3 kílógrömm af kjöti á dag. Kr hætt við, að lystin á slíku fæði hyrfi fljótlega, en auk þess mundi það leggja óþarflega mikið á meltingarfærin, blóð- rásarkerfið og nýrun. Af þessu er Ijóst, að nauðsyn ber til, að fæðið sé blandað » sk3'nsamlegan hátt, þannig að hlutföll næringarefnanna Pri§gJa séu sem næst réttu lagi til að fullnægja öllum þörf- um líkamans, án þess þó að íþyngja nokkru liffæri hans sérstaklega með óþarfa áreynslu. Kolvetni og fita eru fyrst og fremst eldsneyti líkamans, nitagjafar og orkulind við stritið. En eggjahvítuefnin eru aðalefniviðurinn til vaxtar og viðhalds. III. ÖIl kolvetni eru gerð úr kolefni, en auk þess úr vatnsefni °g súrefni, í sömu hlutföllum og eru í vatni. Þess vegna nafnið: kolvetni. Fituefnin eru einnig samsett úr sömu frum- eínum, aðeins er þess að geta, að hlutfallslega miklu minna ei* af súrefni í fituefnunum en í kolvetnum. Bæði þessi nær- mgarefni brenna vel og fullkomlega í líkamanum. Þau geta komið hvort í annars stað og þörfin fyrir þau er að mestu leyti undir erfiðinu komin. Við mikla áreynslu eykst elds- neytisþörfin, og er heppilegast að sjá henni borgið með því að neyta kolvetnaríkrar eða feitrar fæðu. Er þetta mjög í Samræmi við reynslu erfiðsmanna, ekki sízt í köldu lofts- *agi. Þeir sækja orku sína einkum í kolvetni og fitu. Þegar meira magns er neytt af kolvetnum og fitu en nauð- synlegt er vegna stritsins, safnar líkaminn þessum næring- arefnum í forðabúr. Kolvetnin safnast að nokkru í lifur og vóðva, en breytast þó að mestu í fitu og safnast í fitulag Undir hörundinu eða kringum innýflin sem mör. Fitan safn- ast fyrir sem fita á hinum síðar nefndu stöðum, svo sem kunnugt er, en komi það fyrir, að líkaminn fái ekki nóg
Beinir tenglar