Andvari

						70                                           Jóhann Sæmundsson                                   andvar!

Hafa margir amazt mjög við neyzlu mjölmatar og syfcurs

á síðari árum af þessum sökum, en þess skal getið, að kol-

vetnin eru jafnan ódýrasta fæðan, sem völ er á, auðmelt, og

góður og fljótvirkur orkugjafi. Er því full ástæða til þess

að mæla með þeim sem fæðu, sé þess gætt, að B-bætiefna-

þörfinni sé fullnægt samtímis, en eðlilegast er að gera þao

með því, að neyta kornvöru þar sem hýðið er látið fylgja

fræhvítunni.

Tvímælalaust á að líta á bætiefnin sem næringarefni, er

neyta beri í daglegu fæði, en ekki sem lyf, og er tæplega

erfiðleikum bundið að fullnægja þessum þörfum líkamans.

En til þess verður fæðan að vera fjölbreytt og skynsanilega

valin. Erlendir heilsufræðingar í ýmsum löndum hafa þegar

rannsakað, hvernig fæði á að vera samsett, til þess að heil-

brigði almennings sé ekki hætta búin af því.

Má nefna slíkt fæði heilsuverndarfæði.

Hefir mikið starf verið unnið víða til þess að rannsaka

fæði almennings og bæta úr göllum þess með leiðbeiningum

og fræðslu.

Hér á landi hefir nýlega verið hafizt handa um matvæla-

og manneldis-rannsóknir, í smáum stíl að vísu, og er enn

algerlega í óvissu, hvað þær kunna að leiða í ljós.

í grein þessari hefir því ekki verið unnt að tilgreina niður-

stöður innlendra rannsókna, nema á örfáum fæðutegunduni.

og eigi er heldur hægt að segja að svo komnu, í hverju fæði

íslendinga kunni að vera áfátt.

Norskur heilsufræðingur, prófessor Schiötz, telur æskilegt.

að kjarninn í almennu fæði sé þessi að meðaltali á dag:

Mjólk..........................  500 grömm

Ostur  ............................ 30      —

Smjör..........................    30      —

Kjöt...........................    60      —

Fiskur   .........................     60      —

Brauð   (úr  óhýddu  korni)    ......  300      —

Kartöflur   ......................  350     —

Grænmeti   ......................  150     —