andvari Næringarþörf manna 71 Þetta fæði ber að skoða sem heilsuverndarfæði og gefur það aðeins rúmlega 1900 hitaeiningar. Það sem maðurinn barfnast umfram þetta til þess að fá nægan fjölda næringar- eininga við sitt hæfi, getur hann fengið með því að borða til viðbótar það, er hentar bezt fjárhag hans, smekk, starfi o. s. frv. Þegar þessi tafla er athuguð með tilliti til venjulegs fæðis hér á landi, má telja víst, að neyzla á kartöflum, osti og grænmeti sé allmiklu minni að meðaltali en þar er gert ráð tyrir, en líklegt, að smjör- og mjólkui'-neyzla nái því magni að meðaltali á dag, er taflan greinir. Um kartöfluneyzluna er það að segja, að hún mun vera miklu minni hér enn sem komið er en tíðkast meðal ná- Srannaþjóða vorra og þarf hún tvímælalaust að aukast til mikilla muna frá því sem nú er. Kartaflan er án efa sá C-bætiefnisgjafinn, sem mest kveður að í daglegu fæði fólks hér á landi, ásamt mjólkinni, að sumrinu til að minnsta kosti, en auk þess er hún hinn mikilvægasti kolvetnisgjafi, sem hægt er að afla í stórum stíl innanlands, enn sem komið ei', meðan kornrækt er í bernsku. Notkun skyrs er tvímælalaust mjög heppileg og gæti vafa- laust aukizt til muna og rétt er að benda á, að skyrnotkun, eða aukin mjólkurneyzla, jafngildir því, að neytt væri meira af osti. Grænmetisneyzla hefir til skamms tíma verið mjög lítil öér á landi, en áhugi fyrir henni og ræktun grænmetis fer mjög í vöxt. Þó mun enn vanta mikið á, að grænmetis- neyzlan sé 150 grömm á dag, eins og próf. Schiöts telur wskilegt. Þær tegundir grænmetis, sem helzt er ástæða til að hvetja alnienning til að rækta og borða, eru grænkál, skarfakál, salat og spínat. Þessar tegundir er mjög auðvelt að rækta og tvær hinar fyrst nefndu eru auk þess mjög harðgerðar og standa lengi fram eftir. Þá er og æskilegt, að hagnýtt sé Sem allra mest af berjum, en þó- einkum krækiberjum. Allar þessar tegundir eru mjög auðugar að C-bætiefni, en