andvahi Tilræði við islenzkt mál 79 ... ef þú vissir, hve sorgmarið og auðnulaust mitt lif er (71). Þar eð íbúar þessarar eyjar standa á lágri mentaírö»pii (32). ... en hvernig dettur þjer í hug, að sletta þig inn í mínar sakir og segja, að jeg hafi sjeð svipinn (325). Verenika stóð enn góða stund við rúmið hans og horfði á fallega, eiSallynda andlitið (206). Örnin var farinn að reyna afl vængja sinna og fann sjer óhætt að fljúga upp i loftið (6). Hún var tæplega 17 ára gömul, ekki beinlinis fríð sýn- um, en augun voru gáfuleg og andlitið bar það með sjer að hún myndi vera falleg (5). Þá er stafsetningin stundum í lakara lagi. Nokkur dæmi nægja til þess að sýna það: . . . en dauðín jafnar alt (84). Öll töf myndi koma honum illa og gera hann reiða/in (379). . .. alveg eins og rándýr, sem býður bráðar sinnar (251). . .. þú verður að byrgja mig upp með peningum (95). . .. og dróu hana að hendi Clynords (85). . . . hún getur jafnast á við hvern heldri kvennmann (328). Um reglubundna merkjasetningu er auðvitað ekki að ræða. \rófarkalestur er fremur lélegur, og stafa sumar stafsetn- mgarvillurnar sjálfsagt af því. Yniis sýnishorna þeirra, er tekin hafa verið, eru úr sam- tölum söguhetjanna. Mætti því ætla, að verið væri að sýna, « hve lágu stigi mál þeirra stæði, og stöfuðu villurnar af því. En þetta er allt á annan veg. Flestar söguhetjurnar eiga að vera menntað enskt fólk úr yfirstétt, og augljóst er það, að 'iófundur sögunnar ætlast ekki til þess, að þær tali skrílmál, svo mjög dáir hann þetta „heldra fólk" sitt. Á einum stað slendur t. d. þetta: „Já, það hlýtur að vera eins og þjer Segið, heldri kvennmaður getur ekki skrökvað."
Beinir tenglar