andvari Finnland 95 nriklar ýfingar milli Finna og Rússa. í lok aldarinnar, þegar Svíar brutust algerlega undan Dönum og Vasa-ættin hófst til valda í Svíþjóð, fylgdi Finnland Svíþjóð. Gustav Vasa innleiddi siðabót Lúthers í báðum löndum sínum. í fyrsta skipti varð finnskan bókmál og menningar- mál. Biblían var þýdd á finnsku og prestarnir gáfu út á finnsku sálmabækur og bænabækur. Finnsku bændurnir lærðu smátt og smátt að lesa og skrifa, en samt sem áður var sænskan enn í 3 aldir drottnandi menningarmál Finn- lands. íbúar bæja og sjávarsveita hafa frá ómunatíð talað sænsku, en sænskan varð nú mál allra embættismanna, nema prestanna, og menntamenn landsins töluðu og rituðu sænsku, enda þótt þeir væru alfinnskir að ætterni. Eftir siðskipti, er kirkjan var svipt lendum sínum og jarðeignum, fengu sænskir aðalsmenn mikil lén í Finnlandi og fluttu þangað hópum saman. Gamall finnskumælandi aðall var að vísu til i landinu, en hann glataði brátt tungu sinni og tók að mæla sænsku. Á 16. og 17. öld risu upp í Finnlandi margir kaupstaðir, sem ráku verzlun og viðskipti við Sví- bjóð. En þar eð öll viðskipti í milli landanna fóru fram á ^ænsku, tóku bæjabúar og kaupstaðafólk upp sænska tungu °g urðu smám saman að Svíum. Sænskan varð þannig hið opinbera mál Finnlands og mál allrar yfirstéttarinnar, nienntamannanna og nokkurs hluta alþýðunnar. Finnlandi var að öllu stjórnað sem héraði af Svíþjóð og Finnar urðu sænsklundaðri en Svíar sjálfir og konunghollari en sjálf konungsættin. Það voru finnskir bændasynir og bændur, sem mynduðu kjarnann í her Gustavs Adolfs og Karls XII. Pinnskir hermenn létu í þúsundatali sitt blóð á Leipzig- sléttum, Póllands-söndum, Narva-melum" í þágu sænska ríkisins. Alla 17. öld var sænska ríkið í uppgangi og hagur ^innlands blómgaðist að sama skapi, verzlunin efldist og iðnaður tók að blómgast og ný og ný svæði voru tekin til ræktunar og byggð. Finnland fékk líka nokkurn landauka frá Rússum. 1617 voru Kexholmlén og Vestur-Karelía lögð Undir Finnland og þá fékk Finnland sín núverandi landamæri.