Andvari

						andvari                                        Finnland                                              101

sænsku í landinu, enda þótt það hafi verið mest sænskri

menningu að þakka, að Finnar stóðu af sér strauminn aust-

an að, meðan þeir voru undir kúgunarvaldi keisarans.

Finnskir stúdentar neituðu að tala sænsku. Fjöldi Finna,

sem voru af sænskum uppruna, lögðu niður sín sænsku

ættarnöfn og tóku finnsk. Jafnframt var reynt að hindra

alla menningarstarfsemi sænskra manna, reynt að loka

skólum þeirra og gera þeim erfitt fyrir um alla útgáfustarf-

semi. En sænska þjóðarbrotið stóð algerlega af sér straum-

inn, og áður en langt um leið fór fylgi Lappomanna að

hnigna og sósíaldemokratar unnu aftur á. Svo fóru leikar,

að Svinhuvud fór frá og miðflokkarnir gerðu bandalag við

sósíaldemokrata og kusu bændaforingjann Kallio ríkisfor-

seta Finna. En foringi framsóknarflokksins, Cajander, varð

forsætisráðherra i ráðuneyti, sem var að mestu leyti skipað

fulltrúum sósíaldemokrata og bænda. Síðan hafa kostir

Lappomanna verið þrengdir, svo að þeir eru því nær úr

sögunni. Kallio, Cajander og Tanner, foringi sósíaldemokrata,

hafa á tveim síðustu árum ráðið mestu í Finnlandi og stefna

þeirra hefir að mestu leyti verið sú sama og Staunings í

Lanmörku og Per Albin Hansons í Svíþjóð. Það er því al-

veg rangt, að i Finnlandi Kallios hafi rikt fasismi. Finnski

fasistaflokkurinn var bannaður og leystur upp siðastliðið ár.

Með samstarfi verkamanna og bænda undir stjórn Kallio,

Cajanders og Tanners var byrjun hafin á því að græða þau

sár, sem borgararstyrjöldin hafði skilið eftir í finnsku þjóð-

h'fi. Virðist svo, sem þau sár hafi að mestu verið gróin, þegar

rússneska innrásin hófst, því að víst er, að Rússar áttu þá

fáa formælendur í Finnlandi. Þótt agasamt hafi verið í

Pinnlandi síðustu 20 ár, hefir landinu fleygt fram á öllum

sviðum. Fólkinu hefir fjölgað mjög ört, þorp og nýbýli hafa

hotið upp í hinum strjálbýlu sveitum, ný og ný svæði hafa

verið rudd og breytt í akra og graslendi, landbúnaðurinn

hefir blómgazt og iðnaðinum fleygt fram. Lífskjör fólks-

ins hafa batnað, mikil örbirgð þekkist tæplega i Finnlandi.

Atvinnuleysið hefir á síðustu árum verið nær óþekkt fyrir-