Andvari

						102                                           Baldur Bjarnason                                     andvabi

brigði í Finnlandi. Alþýðutryggingar eru þar mjög full-

komnar. Að vísu hefir alltaf verið lágt kaupgjald í Finn-

landi, en hins vegar ódýrt að lifa þar og ýkjulaust mun

mega segja, að finnska alþýðan hafi í flestu haft jafn góð

kjör og alþýða annarra Norðurlanda. í menningarlegu tilliti

eru Finnar með fremstu þjóðum Evrópu, skáldskapur og

bókmenntir standa þar enn sem fyrr á háu stigi, og hljóm-

listarsalir og sönghallir Helsingfors og Ábo hafa verið með

hinum fremstu i sinni röð í allri Evrópu. Á sviði hljóm-

listarinnar standa Finnar framar öllum Norðurlandabúum.

ómur og niður fossanna' og fljótanna og laufþytur skóg-

anna í hinu öldótta og skógi vaxna þúsundvatnalandi hafa

haft svo djúp áhrif á sálarlíf finnsku þjóðarinnar, að hún

er flestum þjóðum  söngelskari.

Alþýðumenntun Finna er, eins og kunnugt er, mjög góð.

Það mun því óhætt að segja, að Finnland sé að öllu sam-

an lögðu eitt af mestu menningarlöndum heimsins, þegar

tekið er tillit til smæðar þjóðarinnar. Finnar eru, eins og

kunnugt er, fjarskyldir okkur að ætt og uppruna og menn-

ing þeirra er sérstök, því hún byggir á alfinnskum grund-

velli, þótt hún hafi orðið fyrir sterkum norrænum áhrifum-

En Finnland tilheyrir landfræðilega og að náttúrufari skan-

dínavisku löndunum og Finnar eru því NorðurlandaþjóS,

þrátt fyrir austrænan uppruna. Annars eru Finnar engin

Asíu-þjóð í útliti, eins og margir halda. Hinir sænskumæl-

andi Finnar eru hreinir Norðurlandamenn, háir, grannir,

ljóshærðir og bláeygðir langhöfðar, og sama má segja um

marga af hinum eiginlegu Finnum, einkum þá, sem búa vio

sjóinn, enda eru þeir vafalaust blandaðir sænsku blóði. En

yfirleitt eru Finnar þó ólíkir skandínavisku þjóðunum. Þeir

eru oftast stutthöfðar, lágvaxnari og gildari en Norðurlanda-

menn. Þeir skiptast í nokkra kynbálka, Tavasta, Savolaksa,

Kareli og Norður-Finna. Tavastar eru langfjölmennastir og

búa um mestan hluta landsins. Þeir eru oftast háir vexti,

en þó lægri en Svíar, þrekvaxnir og herðabreiðir, bláeygoir

eða gráeygðir,  bjartir  á hörund  og  oft  ljóshærðir,  en eru