Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fįlkinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fįlkinn

						F A L K I N N
23SBC:
=a
v o ik a b œl a ,
Eftiv   ERIK   LIE
hreppstjórans    ög    tjáði    honum
raunir   sínar.
—  Ja, ekki gaman að þessu,
svaraði hreppstjórinn. Enginn
vill aka sorpi — og enginn
skyldugur að taka við þvi. —
En þjer getið grafið það.
—  Jeg  á  ekki   svo  mikið   sem
Lítill   maður   og   pervisalegur     Jeg   hjelt   þú   vissir   þetta,   með     mold  ofan  á eina líkkistu.
horfði  raunalega  á  sorphauginn,     allan   húskaparáhugann.                        — Ja,   þá  veit  jeg  ekki   hvað
sem   safnast   hafði   fyrir   skamt        — Já,    en   við    eigum    engan     þjer     eigið     að     gera,     svaraði
ffc& eldhúsdyrunum. Þessi tvö ár     blett   til   að   grafa   sorpið   í,   Á-     hreppstjórinn.
seni hann hafði átt heima þarna     gústa.   Það   er   meinið.   Jeg   hefi         Skrifstofustjörinn  var  eins  og
i   hásinu,  hafði   hann  oft  fengið     gert  alt  sem  hægt  var  að  gera.     sjálfsmorðingi,   á   leiðinni   heim.
samyiskubit er hann leit á haug-    en   enginn   vill   fást   við   sorpið.         Hjónin  töluðust varla orð  við
inn,   bæði   af   því   að   hann   var    Jafnvel  ekki blaðamenn.                   um   kvöldið.   Frúin   var   að   tína
altai'   að   stækka   og   af   því   að         Frúin   stóð   upp.   —   Jeg   flyt     saman   pjönkur   sínar   og   raða
hann var  ekki  til  neinnar  prýði     mig  inn  í  bæinn  á morgun,   Jó-     þeim   ofan   i    töskur.   Og   hann
— hvorki  útlitið, legan nje lykt-    hann. Jeg þoli ekki við hjer. Jeg     fór að hátta.
in  —  þarna   alveg  við   þjóðveg-     finn  að  við  erum   öllum  til   at-         Hann   bylti   sjer   til   og   frá   í
inn.                                                        hlægis    hjer.    Jeg    fæ    ekki    að     rúminu    og    gat    ekki    sofnað.
En   aldrei   hafði   hann   rann-    hengja   upp   þvott   án   þess   að     Loksins   snaraðist  hann   fram   á
sakað hauginn eins vel og í dag.     glápt   sje   á  mig,   get  ekki   klætt     rúmstokkinn.      Nú      var      gátan
Svona   haugar   voru   í   rauninni     mig    án    þess    að    draga    fyrir     ráðin!
rannsóknarefni.    Þarna    var    alt    gluggana, ekki setið á svölunum         Hann vatt sjer í fötin og gekk
jsaman   komið,   sem   fjölskyldan     án  þess  að  fólkið   góni.   Og svo     út.   Allir   sváfu,   en   birtu   lagði
í'Ieygir á árinu. Blikkdósir, flösk-     haugurinn.     Hann     hefir     legið     frá  fölu  tunglinu   og  austurhim-
tir. tappar, glóaldinabörkur, gjall     eins og farg á mjer í alt sum-     ininn var farinn að roðna.
<>g útbrunnir raí'lampar — heil
saga af lifnaðarháttum fjöl-
skylclunnar vetur, sumar, vor og
hausl. Það var skiljanlegt að
gömlu öskuhaugarnir dönsku
vaaru aðai fornaídarsöguheimild
norðurlandaþjóðanna.
Haunasvipurinn á Arnoldstad
skrifstofustjórá varð að örvænt-
ingarsvip.
Hann gaut hornauga til húss-
uns síns, sem var þarna alveg
hjá. „Friðheimar" hjet húsið og
^ar því vel haldið við. En öll
huidareignin var ekki nemá 30
mefrar á hvorn veg, svo að eig-
nilega var ekki hægt að snúa
sjer við þarna. Aðeins rúm fyr-
ir einn bekk og blómabeð fyr-
lr framan húsið og svo sem áín-
arbreið gata kringum það.
Þarna í kring voru reisulegir bú-
staðir með stórum görðum, en
lnu á „Friðheima" gátu allir
S'ont ()g glápt eins og þeim
*ýndist.
Hann   glápti   enn   á   sorphau-     ar.  Fólk snýr að honum bakinu     Klukkan var yfir 3.
uui    og    gekk    svo    andvarpandi     og   tekur   um   nefið   þegar   það         Hann    náði    í    gríðar    stóran
1,1,1  í  húsið.                                         gengur   hjá.   Þetta   er   okkur   til     kassa og velti honum að eldhús-
- Jeg  veit   ekki   hvað   maður     skammar,   og   vitanlega   er   það     dyrunum.   Svo   tók   hann   skóflu
5i   að   gera   við   þennan   óþverra,     haugnum   að   kenna,   að   enginn     og   í   tvo   tíma   hamaðist   hann
'nælti hann og gaut augunum til     hefir boðið  okkur heim.                   eins  og  berserkur  við   að   moka
fconunnar   sinnar.   Hún   sat   við        — En   hvað   á  jeg   að   gjörá?     sorpinu    í    kassann.    Þetta    var
g'uggann   og   var   í   jafn   ömur-     spurði    skrifstofustjórinn   kjökr-     sóðaverk,   en   tilhugsunin  um   að
le8n  skapi  og hann.                           andi.   Það   stendur   ekki   á   pen-     hafa unnið  þrekvirki  hjelt hon-
~~ Það   varst   þú,   sem   endi-    ingunum,   ef  einhver   fengist   til     nm   uppi.   Þegar   hann   loks   var
'?ga.   vildir    kaupa    þetta    hús,     að  flytja sorpið.                                  búinn   negldi   hann   lokið   vand-
^agði frnin þurlega. — Þú sagð-        — Jeg   skil   ekki   hvernig   þú     lega  á,  kom  kassanum   á  hand-
J^t kunna svo vel við þig í sveit.     ert  skapaður,   Jóhann.   Þú   hlýt-     vagn,   fór   inn   og- eftir   nokkra
lN,u   verður   þá   að   taka   á   þig     ur   þó   að   hafa   fundið   lyktina.     umhugsun  skrifaði  hann á seðil
a'leiðingarnar.                                      Það er henni að kenna að jeg fæ     „Herra      Hansen,      Moss",      og
nún   tók   brjef   á   borðinu   og     höfuðverkinn.   En   nú   skalt   þú     negldi  svo  seðilinn  á  lokið.   Svo
rendi   yjfir   það   augunum.   Það     fá   að   sjá   fyrir   þessu.   Jeg   fer     dró  hann  kassann á stöðina  —
y;u"   undirritað   af   formanninum     á morgun. Jeg vil ekki láta fólk     Það   tókst  því  það  hallaði   und-
j   fjelaginu   „Heill",   og  þar  stóð     henda gaman að því, að jeg sje     an   fæti.    Og   kassinn   fór   sem
«?nrm    orðum,    að    sorpdríluna     svo úrræðalaus að jeg geti ekki     hraðflutningur með  fyrstumorg-
-v,'ði   að   flytja   undir   eins,   því     komið haughlassi af hlaðinu hjá     unlestinni.
giannarnir   kvörtuðu   mjög  und-     hjá  mjer.                                                  Sorphrúgan   var    horfin.    Það
ar» megnri fýlu af henni hvenær         Hún    strunsaði    út    og    skelti     var    eins    og    kraftaverk    hefði
scni hann væri á sunnan.                 hurðinni á eftir sjer.
Hvað viltu að jeg geri,  Á-         Skrifstofustjórinn   horfði   agn-
gusta? mælti  hann og  setti  upp     dofa á eftir henni. Ágústa mundi
ttóenaraugu.   Hjer   er   enga   hjálp     ekki   láta   sitja   við   orðin   tóm,     hugamál   að   frjetta   um .afdrif
að  fá,   þó  guH  værj   i  boði.   Og     það     vissi     hann.     Annaðhvort     kassans.   Hann  var   hálfhræddur
skiturinn    þarna    er    svo    gjall-     hlaut   að   fara,   hún   eða   haug-     um,  að  hann yrði  endursendur,
blandaður   að   enginn  vill   hann,     urinn.                                                     þó vitanlega hefði hann ekki til-
jafn vel  ekki  gefins.  Hvað  gera         Hann   fór   í   nýja   bónorðsför     greint  rjettan  sendanda  á fylgi-
peir  við   sorpið   sitt,   hinir?             til   verkamannanna   í   nágrenn-     brjefinu.
-— þag   g^j    jeg   segja   þjer.     inu.—   Hvort   þeir   vildu   flytja         Honum hægði nokkru síðar er
Þeir grafa það niður, mælti frú-     sorpið?    Nei,    þeir    máttu    ekki     hann las  í blaði  auglýsingu  frá
ln- ^að er altaf gert í sveitinni.     vera   að   því.   Svo   fór   hann   til     járnbrautinni  um,  að  stór kassi
sr
í'   loo   tíma   hamaðist   hann viS  aö'  moka.
gerst. Og afleiðingin varð sú, að
Agústa   varð   kyr.
En skrifstofustjóranum var á-
^
TOBLER
— af bragðinu
skuluð þjer þekkja það.
^^ie^IBIBlBl^lO
Nýja ávexti
fáum   við   með  hverri
skipsferð.
Destir.   Odýrastir.
Silli & Valdi.
Sv: Jónsson 8c Co.
Kirkjustræti 8 b. Sími 420
hafa fyrirliggjandi miklar
birgðir af fallegu og end-
ingargóðu veggfóðri.papp-
ír, og pappa á þil, loft
og gólf, gipsuðum loftlist-
um og Ioftrósum.
XUckeer
IIIIIHIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIHIIIHIIIIIII
-lítiiííiaiiía
:2                 ílÍMfarr
Rírfegaícn 30
TLP 20228-20^)52
¦ <-
YILLIAMS & HUMBERT
MOLINO
SHERRY
hefði komið til Hansens nokk-
urs í Moss og kassinn yrði
seldur fyrir áföllnum kostnaði á
opinberu uppboði, ef viðtakandi
gæfi sig ekki fram innan átta
daga.
Þar    fær    einhver    góð    kaup,
hugsaði   skrifstofustjórinn.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16