Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fįlkinn

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Fįlkinn

						F A L K I N N

55

r

H.f. Eimskipaf jelag Islands.

Þeir menn, sem snemma á ár-

inti 1913 gengust fyrir því að

stofna innlent skipaf jelag, sáu

greinilega, að fyrsta skilyrði til

þess að auka sjálfstæði þjóðar-

innar var, að þjóðin gæti sjálf

ráðið siglingum sínum. Fyrir ís-

lendinga háfa siglingar ávalt

verið hin mesta nauðsyn, vegna

þess, að vjer byggjum eyland,

sem eigi liggja að aðrar leiðir

en sjórinn.

„Navigare necesse" — sigling-

ar eru nauðsyn —voru þvi orð-

in, sem valin voru sem eink-

unnarorð fyrir boðsbrjefi, sem

sent var út á meðal þjóðarinnar,

til þess að fá menn til leggja

fram hlutafje til stofnunar Eim-

skipafjelags íslands.

Eins og verslun landsmanna

fyr meir var í höndum útlend-

inga, svo voru og siglingar vor-

E.s. GULLFOSS. Fyrsta skip fjelagsins. Hefir

siglt nál. 550 þús. sjómilur frá byrjun til þessa

dags, eða nærri því 25 sinnum kringum jörðina.

ar í erlendum höndum og það

nm all-langan tíma eftir að versl-

unin var farin að færast á inn-

lendar hendur. En menn fóru

brátt að sjá, að því meira sem

landinu fór fram, atvinnuvegum

þess, framleiðslu, menningu o. s.

frv. þvi meiri væri þörfin á á-

reiðanlegum og góðum skipa-

ferðum. Og eftir því, sem versl-

nnin færðist meira og meira á

innlendar hendur, varð mönnum

það ljóst, að brýnasta þörfin var

að eignast eigin skip, og að skipa-

laus þjóð gæti aldrei átt von á

því að verða sjálfstæð þjóð.

Stofnun f jelagsins var þvi ekki

nema sjálfsögð framför í lífi

vaknandi þjóðar. Hún hlaut að

koma. Enda voru undirtektir

þjóðarinnar svo góðar, að þegar

á fyrsta árinu safnaðist svo mik-

ið hlutafje, að talið var fært

að stofna fjelagið og undirbúa

smíði tveggja skipa. Hlutir voru

ákveðnir svo lágir, að seni flest-

ir gætu tekið þátti fjelagsstofn-

uninni, enda var.ð hluttaka al-

mennings, svo mikil þegar i stað

bæði hjer á landi og meðalíslecd-

inga vestanhafs. Mun Eimskipa-

fjelagið vera það hlulafjelag á

landiriu, sem hefirlangflestáhlut-

hafa,  eh þeir munu

vera um 14000.

Undirtekíir Vesttir-

tslendinga við hlttta-

f jársöfnunina áttu og

mikinn þátt í því, að

trú manna hjer á

landi á sliku fyrir-

tæki ykist, og er það

því merkara að Vest-

ur-íslendingar skyldu

þegar í slað leggja

fram svomikiðhluta-

fje, sem þeir gerðu

(um 200 þús. kr.), að þeir gátu

aldrei átt von á því að hafa sjálf-

ir neitt gagn af siglingum f je-

lagsins, og gerðu þeir það því ein-

göngu til styrktar málefniftu og

framfaraviðleitni íslendinga hjer

heima fyrir. Sama máli er að

gegna um ýmsar sveitir hjer á

landi, að menn lögðu fram hluta-

fje í fjelagið þó

þeir vissu að

þeirra sveit gat

tæplega haft beint

gagn af sigling-

um f jelagsins.

Það sýndi sig

fljótt að nauðsyn

liafi veriðaðstofna

fjelagið, og að

heppilegt var að

það skyldi stofnað

á þeim tíma, sem

gert var. Þó mun

engan haf a grunáð

að þess yrði svo

íkamt að bíða, sem

raun varð á.

Á sama árinu

og fjelagið var stofnað (1914)

braust stríðið út, og snemma á

Fáni fjelagsins er

hvítur með bláum

Þórshamri.

orsakaði að nú gátu

þau haf t betri arð af

skipum sínum á öðr-

um siglingaleiðum.

Það er óþarfi að

að rekja hjer frekar

sögu fjelagsins, það

hefir verið gert stund-

um áður og flestum

íslendingum er hún

kunn i aðalatriðum.

Menn vita að skipa-

stóll fjelagsins hefir

aukist jafnt og þjett

og á þessu ári bætist sjötta skipið

við í hópinn. Að sjálfsögðu hafa

einnig  siglingar batnað  stórum

og ferðafjöldi milli  Islands  og

utlanda og með ströndum fram

aukist   i   beinu   hlutfalh við þá

aukningu,   sem   orðið   hefir   á

skipastól fjelagsins.

Þessu til sönnunar mætti geta

þess,   að  fyrir  60

árum   (1871)   fór

eitt skip 7 ferðir

milli    íslands    og

Danmerkur.     Tiu

árum síðar (1881)

voru skipin orðin

tvö og fóru þau 9

ferðir á  ári  milli

íslands ogútlanda,

og hjelst þetta um

nokkuð          langt

skeið. Á þessu ári

fara    skip    Eim-

skipafjelagsins   52

ferðir    milli     Is-

lands  og útlanda,

aiik       töluverðra

strandferða,       og

eru þá ótalin skip þau, sem fje-

lagið tekur á leigu í viðbót við

Þýskalandi kemur mikið af þeim

vörum, sem Islendingar haf a áð-

ur keypt fra Danmörku. Nú fá

menn þær beint frá framleiðend-

um í Þýskalandi töluvert ódýrara

en áður var kostur á. Hull er

sömuleiðis að ýmsu leyti heppi-

legri staður fyrir verslun við

England en Leith, o'g þó ennþá

sje töluvert flutt frá síðarnefndu

höfninni, eykst flutningur til og

frá Hull stórum. Báðar þessar

hafnir eru mjög heppilegar sem

umhleðsluhafnir vegna góðra

siglingasambanda við svo að

segja hverja einustu höfn í heimi,

sem nokkuð kveður að.

Það er örðugt að gjöra í stuttu

máli grein fyrir hinni marghátt-

uðu sighngastarfsemi fjelagsins.

Til þess að geta það, þarf að birta

fjölmargar skýrslur, sem sýna i

tölum bæði aukningu fjelagsins

E.s. BRÚARFOSS/Nýjasta skipið. Er útbúið með

kælivjelum og eru öll farmrúmin einangruð svo

hægt sje að flytja fryst kjöt og fisk frá íslandi.

nassta ári (16. apríl 1915) kom fastar ferðir eigin skipa til þess.

fyrsta skip f jelagsins Gullfoss til að fullnægja betur flutningaþörf-

Reykjavikur, en með því að þá inni, en það eru 6—8 ferðir.

voru þegar orðnir örðugleikar á Sömuleiðis éru ótalin öll þau er-

að sigla til Danmerkúr og Eng- lendu skip sem hingað sigla.

lands, hóf skipið þegar í stað Auk þess sem ferðaf jöldi hefir

siglingar til Ameríku, og hjelt aukist svo gifurlega hefir Eim-

þeim áfram nokkurnveginn stöð-    skipaf jelagið hafið sighngar til

. ugt ttm .                                                                  __   . erlendra

næstu 4-5 ár.

Þá varð

. mönnUm .

fyrst fylli-

lega ljóst,

hve heppnir

vjer vorum,

að        hafa

eignast eig-

in skip, þar-

eð nú hættu

fjelög þau

. er áður .

höfðu rekið

. siglingar .

liingað til

lands brátt

að sigla

hingað, méð

þvi að skipa-

þurðin í

. heiminum.

i/

¦ ¦ ! ! S FÍjPti

Húsbygging fjelagsins i Reykjavik. I

húsiny eru eingöngu skrifstofur og

sölubúðir. Um 40 símaáhöld munu vera

i húsinu auk 22 áhalda í sjálfvirku

innanhússsímakerfi    fjelagsins    sjálfs.

hafna, sem

vafasamt er

hvort komn

ar væru á

enn ef fje-

lagsins hef ði

ekki notið

við. Sumar

. af þeim .

höfnum eru

aukahafnir,

sem komið

er við á þeg-

ar þörfkref-

ur, en aðrar

eru aftur

fastar við-

komuhafnir

erlendis, svo

sem Ham-

borg og

Hull.      Frá

inn á við og út á við, og má

vænta þess að það verði gjört síð-

ar, en ýmsar tölur eru samt að

finna í skýrslum og reikningum

f jelagsins undanfarin ár, og það-

an eru þær upplýsingar teknar

sem hjer fara á eftir.

Skip fjelagsins sigla samtals

tals rúmlega 180 þús. sjómílur á

ári. (Siglingarleiðin kringum

jörðina er talin rúmar 22 þúsund

sjómílur, og hafa skipin því siglt

næstum 8 sinnum kringum jörð-

ina á árinu). Mest af þeim sigl-

ingum fer i millilandaferðirnar,

því leið sú, er skip þarf að sigla

í hverri ferð milli Islands og Dan-

merkur eða Þýskalands er um

3000 sjómílur, og eru innanlands-

sighngar þá ekki taldar með, en

innanlandssiglingar skipanna eru

um 50 þús. sjómílur á ári. Leiðin

sem skipin sigla er þau fara

kringum land og koma við á

helstu höfnum er um 1000 sjó-

mílur, en öll sighngaleiðin um-

hverfis landið með viðkomum á

aðalhöfnum er um 1500 sjómíl-

ur. Á ári hverju hafa skipin 8—

900 viðkomur á höfnum úti um

land.

Þessar viðkomur kosta f jelagið

auðvitáð mikið fje, og er tekin

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100