FÁLKINN 77 bS(2"3fSSf&Sf5j' Halldór Sigurðsson, Austurstræti 14, Úr- og skrautgripaverslun. Fyrir rjcttum 35 árum fluttist ungur maður œttaður auslan úr Rangárvallasýslu hingað til bæj- arins og stofnaði úrsmiðastofu og verslun mcð úr og klukkur hjer í Reykjavík. Maðurinn var Guðjón heilinn Sigurðsson úrsmiður. Guðjón heitinn var fæddur á Brúnum undir Eyjafjöllum, af fá- tæku bergi brotinn, en sýndi brátt, að i honum var mikið mannsefni. Rjcðist hann kornungur til Kaup- mannahaf nar til þess að læra þar úrsmíði og lauk þar sveinsprófi, en rak síðan úrsmíði á Eyrarbakka í þrjú ár áður en hann flultist til Reykjavíkur. Verslun sina rak hann fyrst í húsinu við Austur- stræti 14, þar sem stórhýsi Jóns Þorláksson stendur nú; var hús þetta kallað Guðnýjar Möllershús og var lítið einlyft timburhús, og er samanburður tveggja þessara húsa gott dæmi upp á vöxt bæj- arins. Verslun Guðjóns óx hraðfara, og jafnan vár nóg að gera á úr- smiðastofu hans. Græddist hon- um skjótt fje, í ríkum mæli á mælikvarða þcirra tima, svo að hann sá sjcr fært að ráðast í fyr- irlæki, scm þá var vcitt mikil at- hygli, cn það var bygging stór- býsisins „Ingólfshvoll", scm þá var tvímælalaust mcrkilegasta húsið, sem einstakir mcnn höfðu ráðist í að byggja hjer á landi. Var það bygt úr járnbcnlri stcin- steypu, en hún var þá alveg ný hjer á landi. Sýndi Guðjón þar framsýni og dirfsku til að ráðast í nýmæli, scm ckki var fengin reynsla fyrir áður. Húsið var full- gcrt árið 1903 og fluttist Islands- banki þangað í austurendann. er liáhtí tók til starfa, en Guðjón hafði enn verslun sina áfram á sama stað og áður, þangað til bankinn fluttist í hús'sitt við Austurstræti og Lækjartorg, árið 1906 að verslunin fluttist í Ing- ólfshvol. Var frágangur búðarinn- ar á Ingólfshvoli svo vandaður og smekklcgur, að búð þessari var jafnan veitt athygli, ekki aðcins fyrstu árin heldur jafnan með- an Guðjón heitinn og eftirmað- ur hans versluðu þar. Sýnir þetta, að tilhögunin var á undan sínum tíma, því að kröfur þær, scm gerðar eru til búða og sýningar- ehigga í höfuðsstaðnum hafa farið mjög hraðvaxandi á síðustu árum. Árið 1915, hinn 15. apríl varð hjer liinn mesti stórbruni í sögu Rcykjavíkur. Kviknaði í Hotcl Reykjavik og brann það alt, á- samt stórhýsinu fyrir austan það og húsinu fyrir vestan og versl- unarhúsinu Godthaab, en eldur- inn breiddist yfir Austurstræti og brann þar Landsbankinn, verslunarhús Gunnars Gunnars- sonar og verslunin Edinborg. Eldurinn barst í Ingólfshvol og brann þakhæð hússins að mestu leyti og neðri hæðirnar skemd- ust af eldi og vatni. I þeim bruna týndi Guðjón heitinn Sigurðsson lífi; hafði hann grun um, að fólk væri í hættu statt a efstu liæð hússins og rjcðist inn í húsið til þess að reyna að bjarga því, en mundir og kröfur fóru vaxandi til vcrslana um að hafa fjöl- brcyttara úrval cn áður hafði ver- ið. Jók Halldór því mjög vöru- birgðir sínar af þessum tegundum og hefir jafnan síðan haft afar- fjölbreytilcgt úrval þcirra tcg- unda, scm silfur- og skrautgripa- verslanir hafa á boðstólum. Jafn- framt hafði hann á boðstólum íslenskt silfursmíði allskonar. Leturgröft sóttu menn helst til Halldórs, hafði hann árum sam- an grafið á alt, scm grafið var hjá Guðjóni Sigurðssyni og var mcsti hagleiksmaður í þeirri grein. Þetta starf hefir gengið í arf til Björns, sonar Halldórs, sem í fyrstu lærði hjá föður sín- " * -*. ;í á brann þar inni. Þótti að honum mesti mannskaði. — - Oddfellowar kcyptu Ingólfs- bvol að Guðjóni látnum. En vcrslunina tók Halldór Sigurðs- son úrsmiður, scm var liægri hönd Guðjóns lengst af og starfs- maður hans frá þvi á árinu 1900. Hafði Halldór aflað sjer mikilla vinsælda i því starfi og þótti öll- um scm hann væri sjálfkjörinn til að halda vcrsluninni áfram. Eftir að hann hafði kcypt vcrsl- unina rak hann hana áfram á sama stað og áður var. Kcypti hann verslunina 1. maí 1915 og opnaði hana undir cins og við- gerð húsins var lokið cftir brun- ann. Hafði Halldór unnið hjá Guðjóni alla tíð eftir að hann lauk úrsmíðanámi. Á fyrstu árum Halldórs var verslunin rckin mcð líku sniði og áður hafði vcrið. En fólki f jölg- aði mikið í bænum um þcssar um en stundaði síðar Icturgröft í Kaupmannahöfn og lauk í fyrra fullnaðarnámi í lcturgrcfli og lók svcinspróf í grcininni mcð ágæt- um vitnisburði, fyrstur íslcnskra manna cflir iðnaðarlögunum nýj»- Húsnæði það, er verslunin hafði haft á Ingólfshvoli varð mcð tímanum of þröngt, bæði það scm vcrslunin og vinnustof- an hafði til umráða. Þcgar Jón Þorláksson bygði hús sitt í Austurstræti 14, tók Halldór á leigu lijá honum besta hlutann af stofuhæðinni: búðina á horn- inu, scm vcit út að Pósthúsinu og flutti þangað 1928 þann 1. okt.Ef verslunin nú komin á hinn sama stað, sem Guðjón heitinn rak verslun sína lcngstum, þó brcytt sjcu liúsakynnin frá því scm áður var. Er vcrslunarpláss það, scm Halldór hcfir í húsi þcssu hið ágætasta, og lcga þcss er tvimælalaust hin besta, sem völ er á í Reykjavík. Frágangur búðarinnar cr hinn ágætasti, sýn- ingarskápar og sýningarborð af hinni vönduðustu gerð og hitt þarf ekki að taka fram, að vör- urnar, scm sýndar eru bak við hið fágaða gler, eru bæði smekk- legar, fjölbreyttar og vandaðar. Verslun Guðjóns Sigurðssonar og síðar Halldórs Sigurðssonar hefir jafnan átt miklum vinsæld- um að fagna og varð snemma fræg um alt land. Þar var jafnan mcsta of f jölbreyttasta úrval af vörum þeim, sem verslanir í þessari grcin voru vanar að hafa, og vörurnar áunnu sjer fljótt al- mennings orð fyrir, að þær væru vandaðar og traustar. Halldór Sigurðsson er fæddur í Álfhólfum í Landeyjum hinn 18. febrúar 1877. Úrsmíði lærði hann hjer í Reykjavík hjá Eyjólfi heitnum Þorkelssyni, en að Joknu námi rjeðist hann til Guðjóns Sigurðssonar eins og áð- ur er sagt, aldarmótaárið. Hefir hann því unnið við sama fyrir- tækið í þrjátíu ár, fyrri helming- inn rjettan hjá Guðjóni Sigurðs- syni en scinni helminginn sem eigandi verslunarinnar. Breytingarnar sem orðið hafa á þessum þrjátíu árum eru marg- ar og miklar. Ibúalala Reykja- víkur hefir margfaldast og kröf- ur almennings til verslana líka. Fyrir þrjátíu árum voru það ekki nema fáir, scm keyptu vönduð úr eða gátu sjeð af f je til þess að kaupa dýra gull- og silfurmuni. Úr, klukkur og trúlof unarhringar voru nálega það eina, er almenn- ingur verslaði við úrsmiðina með í þá daga. Síðan hefir kaupgeta almennings vaxið svo, að nú geta margir veitt sjer að kaupa borð- búnað úr silfri og margt annað. Verslunin með þær vörutegundir, sem úr- og skrautgripaverslanir selja, hefir margfaldast, cnda licf- ir þessum verslunum fjölgað mjög mikið í seinni tið. Verslun Halldórs Sigurðssonar hefir ávalt fylgst mcð ítruslu kröfum breyttra tíma, og vcrið á undan tímanum oft og cinatt. Þessvegna nýtur hún þess álits sem hún hefir og má spá því, að svo verði líka á komandi árum, meðan verslunin nýtur hins vin- sæla ciganda síns, Halldórs Sig- urðssonar. www^^
Beinir tenglar