Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fįlkinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fįlkinn

						FÁLKINN
'ai
VIKUBLAÐ MEÐ MYNDUM
Ritstjóri:   Skúli   Skúlason
Framkv.stjóri: Svavar Hjaltested
Skrifstofa:
Bankastr. 3, Reykjavík. Sími 2210
Opin virka daga kl. 10-12 og 1-6
Blaðið kemur út hvern föstudag
Allar áskriftir greiðist fyrirfram
HERBERTSprent
SKRADDARAÞANKAR
Menn furða sig oft á þyí, að
mikið hafi orðið úr þessum mánn-
inum en Htið úr hinum, þó að hann
virtist betur „af Guði gerður" sem
kálláð er. En vitið og líkamlegt at-
gerfi ræður ekki öllu. Viljinn verð-
ur þyngri á metunum, og það er
alkunna, að það eru oft litlir vit-
nienn, sem komast lengsl áfram
til efriálegrar velmegunar og þá
um leið í álit, þvi að enn er al-
menningi ótrúlega tanU að leggja
krónumæli   á   mannvirðingarnar.
Snemma beygist* krókurinn til
þess, sem verða vill. Meðal strák-
patta verða jafnan einhverjir íil
að taka að sér forustuna og láta
hina safriast um sig. Engin ráð
þykja að gagni nema þeirra. Það
er ekki alltaf, sem þeir eignast
mannaforráð síðar, en það er oft.
()g það er alls ekki fyrir vitsmuni,
sem þéir eignast þessi völd og
forráð. Oftar er það fyrir frekju
eða lævísi. Því að fjöldanum er
nú svo varið, að hann vill láta
blekkjast. Undirstaða allrar tilver-
unnar, sannleikurinn, er alls ekki
eins gjaldgeng vara eins og lygin.
Því að með henni er hægt að láta
Ijótt verða fallegt og sorann sýnast
dýrári   málm.
Það þykir kostur að vera hlé-
drægur og láta lítið yfir sér. En
það er vafasamur kostur. Hans
vegna er það, sem lítilmennin verða
svo ráðamikil í þjóðfélaginu. Borg-
araleg skylda einstaklingsins er með-
al annars sú, að hamla viðgangi
misjöfnu mannanna, en styðja það
sem best er. Það verður að reyta
illgresið, ef nytjajurtirnar eiga að
geta   vaxið.
En í akri opinberra mála fær ill-
gresio aö vaxa, og engin er su
þjóð til, sem gæti stært sig af þvi,
að hahla þvi niðri. Þessvegna hefir
veröldin orðið bölheimnr, þessvegna
geisar styrjöld eftir styrjöld og
grimmdin og villidýrsæðið keyrir
svo úr hól'i, að hýenan er móðguð
með því að jafna eðli sumra manna
lil    hennar.
Og þetta er, þó merkilegt megi
' cita, afleiðing sinnuleysisins lijá
í'jöldanum, sem vanrækir að gera
sér grein fyrir tilgangi lífsins og
horfir afskiftulaus á angurgapana
og illmennin verða forustumenn
héillá stórvelda.
Hótel Akranes
brennur
Mánudaginn 15. þ.m. brann hótelið
á   Akranesi   til   kaldra   kola.
Eldur kom upp kl. 1.30 e. h. en
kl. 3.15 var húsið brunnið til grunna.
Slökkviliðinu tókst með naumind-
um að verja nærliggjandi hús fyrir
eldinum, en geymsluhús, sem stend-
ur í um 10 m. fjarlægð frá hótelinu,
varð honum að bráð. Nokkru var
bjargað af innanstokksmunum á
neðri hæð hússins, en úr efri hæð
hússins tókst ekki að bjarga nein-
um innanstokksmunum, Kona, sem
svaf á rishæð hótelsins, bjargaðist
nauðuglega út um glugga. Talið er
að kviknað hafi  í  út frá rafmagni.
Hús þetta var gamallt timbur-
hús,    byggt    á    árunum    1883--'84.
Fyrsti eigandi þess var Pétur Hoff-     Mynd þessa tók Árni Böðvarsson af
mann    og    var   húsið    löngum    við       Lrunanum.
hann   kennt   og   kallað   Hoffnianns-     -----------------------------------------------------
hús. Þegar farið var að reka þarna     hafa  orðið  fyrir  tilfinnanlegu   tjóni
gistingu   og   greiðasölu, • komst   hús-     af   bruna   þessum,   enda   þótt  húsið
ið i eigu annara manna.                          hafi    verið    vátryggt.    Þjónustufólk
í fyrra keypti Jón frá Brúsastöð-     og gestir munu hafa misst allt, sem
uni   Hótel   Akranes   og   mun   hann     þeir  áttu í  húsinu.
PRENT-
ARA
BÚSTAÐ-
IRNIR
Framhlið    einnar
húsasamstæð-
unnar.
Iiúsnæðisleysi er líklega eitt al-
gengasta áhyggjuefni fólks um þess-
ar mundir. í höfuðstað íslands lifa
hundruð manna, sem komast i stök-
ustu vandræði, séu þeir spurðir
um heimilisfang, og margir hinna er
lifa við þann lúxus að hafa heimilis-
l'ang, geta átt von á að missa þann
munað fyrr en varir. Ástandið í
Jiessum   efnum   er   nefnilega  svo   ó-
trúlega hörmulegt, að sá maður
getur talist heppinn, sem eignast
hefir sæmilega traustbygðan hænsna-
kofa að skýla sér fyrir hinum vá-
lyridu veðrum hér um slóðir. Það
er með öðrum orðum ekki eins mik-.
ill hörgull á nokkrn hér í bæ, og
mannabústöðum; og virðist því mið-
ur ekkert útlit fyrir að úr þessu
rætist   fvrr   en   einhverntíma   seint
og síðarmeir. Þeir hljóta því að vera
margir liúsnæðisleysingjarnir, sem
horfa döprum augum á framtíðina;
'en við skulum samt vona, að draum-
ur þeirra um öruggt þak yfir höf-
uðið geti ræst, áður en um algjöii
afturhvarf lil náttúrunnar verður
að ræða!
En einn er sá liópur manna, sem
(Framhald   d   bls.   l'f).
lijörn    Jakobsson,    leikfimiskennar:
varð 60 ára 13. b. m.
Andreas  J.   liertelsen,   stórkaupmað-     Sveinn Helgason, yfirprentari í Gut-
ur, varð 70 úra 11. þ. m.                     enberg, varð 55 ára 22. þ. m.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16