10 £*£ £*£ £*£ £*£ £*£ X*£ £*£ £*£ £*£ £*£ X« £*£ *^ JÓLABLAÐ FÁLKANS 1951 1/f # V02217 aðeins þrír kíló- VI metrar ófarnir til Betle- * hem, en leiðin var látlaust upp í móti, og Maríu fannst hún vera að gefast upp. — Hvenær sem asninn hrasaði um ójöfnu, og þær voru margar — fannst henni eins og sverð væri rekið gegnum hjartað. Líka var bagi að þessari óvenjumiklu umferð. Þeir voru fleiri en maður skyldi halda, sem áttu fæðingarsveit á þessum litla stað, og voru nú á leiðinni á skrá- setningarstaðinn, samkvæmt hinu óhagkvæma boði keisarans. Jósef varð í sífellu að víkja úr vegi, og við og við heyrðust hnífilyrði frá vegfarendum, serh voru að flýta sér að komast inn í bæinn áður en A LEIÐINNI Þessi litla jólasaga fannst í blöðum danska skáldsins og prestsins Kaj Murik, eftir að hann hafði verið myrtur. — Hefir Fálk- inn fengið einkarétt til þess að birta söguna hér á landi. dimmt yrði, og áttu erfitt með að komast fram hjá þessu hægfara ferðafólki á þröngum stígnum. „Hve langt eigum við eftir, Jósef?" og „getum við ekki kom- ist beint yfir fellið?" kveinaði María nokkrum sinnum. Jósef svaraði engu. Hann hafði verið að tala hughreystingarorð til hennar svo lengi, að nú var hann orðinn þreyttur af að hughreysta. Hann sárþráði að komast í húsaskjól ekki síður en hún. En ekki var viðlit að herða á asnanum, því að þá mundi draga því meira af hon- um síðar. Og vængi gat hann ekki gefið honum, þó að hann hefði feginn viljað. „Eg held ég verði að reyna að ganga dálítinn spöl," stundi María. Hann nam staðar og hjálpaði henni af baki með mestu nær- gætni. Það tók tíma. Tveir úlf- aldarriddarar bak við þau eimdu loftið með brennisteini. En þá rann upp fyrir þessum ungu mönnum hvernig ástatt var, og annar varð kindarlegur og góndi flónslega út í bláinn, og hinn skríkti. Blóðalda kom fram í and- lit Jósefs, og hann opnaði munn- inn og ætlaði að segja eitthvað Ijótt, en þá stundi María og sagði að sér væri ómögulegt að ganga Jósef ætlaði þá að hjálpa henni á bak aftur, en nú sagðist hún ætla að leggjast fyrir og hvíla sig dá- litla stund. Þau viku svo nokkrar álnir út fyrir veginn, og Jósep tók yfirbreiðsluna af asnanum og breiddi hana á harðan klettinn og hjálpaði Maríu að setjast. —Sól- in gekk til viðar, og í sama bili kom ísköld gola. Hrollur fór um ungu konuna. „Jósef, Jósef, ég hefi þetta aldrei af," sagði hún og fór allt í einu að gráta. Jósef þótti vandast málið. „Eg verð víst að hlaupa inn í bæinn og ná í tvo menn með sjúkrabörur," sagði hann. En hún hristi höfuðið: „Við höfum engin efni á því." Hún fékk allt í einu ákafan hiksta. Svo beit hún á jaxlinn og stóð upp. — „Komdu, við skulum halda á- fram," sagði hún einbeitt. Og nú gekk allt vel dálitlá' stund, en svo setti aftur þessár kvalir að konunni ungu, svo að hún hljóðaði hátt og fleygði sér niður. Asninn varð svo hræddur að hann fór að rymja líka. Jósef stóð þarna og horfði á og vissi ekki sitt rjúkandi ráð. Og svo gerði hann bæn sína með kvíðandi hjarta: „Herra, hjálpa þú okkur tveim hjálparvana manneskjum!" Þegar hann leit við eftir bæn- ina var María staðin upp. Hún studdist við asnann og horfði til himins. Það var líkast og hún hefði allt í einu gleymt sjálfri sér <<<<<.<.<x<<<<<<<<-<^-<-<^^^ Y * \r \r \r \r \r \r Yr \r \r \r \r \r \r \r \r \r \r V \r \r \r \r \' \r \r \r \r \r \r G. Kristjánsson & Co. h.f. skipamiðlari Hafnarhúsið Sími 5980 Símnefni Brakun s\ j\ j^ j^ :;: i^ n j\ j\ M J\ J\ J\ J\ J\ J\ I \ j « . i - v >'>>>>>>>>>>>>>>¦>>>>>->>>>>>->->->->->->->->¦>->>>->>>->>>>>>>->->->>>->->->>>>>¦>->->->>>>>->>
Beinir tenglar