34 &*& £*£ &*£ ^*^ $.#& &*£ &« S*5E 3t*& ^« &#& $*& *^ JÓLABLAÐ FÁLKANS 1951 >( V < > i > I >' K >f 'C >f >!¦ V 'f >r \f >r >r >c >' >r >!" V >' >' N' 1' 1' N' >C N' V >' NC N' N' Nr Nr >r :: Nr n' n' Nr V i' >r Nr Nf N' <<-<¦«-<-<-<-< <<<<<<<<<<<<<<«<<<<<<«<<<<<< «««-<-<-<-<-<-<-<-"< «-<-«-«¦<-<-<-<-<-<-«-<-<-<-<-<-< < < < «¦<«¦«<¦«-«<-«-« <<<<<<<<<< «-<-«-<-«¦ A j\ j\ Cftiíaogll^aoÉttr íiemtskfatahreinsun og litttn Swysaw.9 Li4í- <#mi. 1300 «$Uv){sÍAuáSi m kemisk hreinsum með nýtískg aðferðum Allan ytri fatnað Gluggatjöld Dyratjöld Púðaver og dúka Dívanteppi Ullarteppi Vatteruð teppi Svefnpoka Gærupoka Skinn o. m. fl. Sækjum Sendum - Sími 1300 Sendum um allt land gegn póstkröfu j \ >\ j^ A J\ J\ J\ j\ j\ Jl Jl A j\ J\ J\ J\ j\ J\ J\ j\ J\ J\ J\ A ,\ A Jty J\ J\ n j\ J\ j\ j\ j\ J\ J\ J\ j\ J\ J\ J\ J\ j \ A A j\' J\ J\ J\ J\ j\ J\ J\ J\ J\ j\ J\ J\ J\ J\ J\ J\ >->->¦>>>>>->-»>>>>->->->->->->->->->->->-»>>»>»¦>>>>>¦>>»>>>>>>>>»>>>»¦>>>>> >>>»¦»->->->-»»»->->->->->-»->¦»¦>>>>>-»->->-»-»¦>¦>>>>->->->->->-> að taka próf þangað — með því að éta froska. — Kænn eða fávís — það kem- ur í sama stað niður — þú færð kúna þína fyrir sama verð sem ég greiddi fyrir hana. Eða hvað ætl- arðu að segja við konuna þína, þegar þú kemur heim á degi dóms- ins beljulaus og ekki með nokkurn eyri í vasanum — án þess að haf a lokið nokkru erindi — úr kúasölu- ferð í kaupstaðinn án þess að hafa séð kaupstaðinn. Ætli að þetta yrði ekki nokkuð svipað því og að þvo á sér hárið án þess að nota vatn — án þess að hafa sápu. Konan mundi ekki eyða vatni á hárlubbann á þér. — Þetta getur allt verið satt — heimkoman yrði áreiðanlega erfið — einhvern veginn öðruvísi en mig getur grunað eða ég get séð. En samt skal ég aldrei — ekki í þeirri mynd, sem guð hefir skapað mig — verða froskæta. — Irss, þetta er ekki neitt, ef maður er ekki hræddur við það — eða ef maður hugsar ekkert um það — stingur honum bara of an í kok — aftur augun og opinn munninn — þá er f roskurinn kom- inn sína leið og þar verður hann — og þá áttu kúna. En ef þú vilt það ekki, þá — sama stendur mér — þú um það ...... En ætli Neðribæjarbóndinn kjósi ekki fremur að fá hárþvott og morgunkaffi. — Haltu þér saman, skaðræðis- maðurinn — við höfum farið dá- laglega að ráði okkar, fullorðnir mennirnir — erum að stofna grannavinsemd í hættu út úr froskum — þvílíkur skratti! En heldurðu að þú skilaðir mér aftur kúnni ef ég léki sömu listina? — Kemur nú til þinna kasta að efast um loforð mín? Neðribæjarbóndinn leit fast á granna sinn, snerist á hæli á veg- inum, greip spriklandi frosk og lét eftir bestu getu það sama yfir hanrí ganga sem granni hans hafði gert áður. — Nú erum við jafnir — sem kviðmágar — samkeppninni lok- ið, sagði Efribæjarbóndinn og honum létti auðsjáanlega. Rétti grannanum tauminn og kippti í tauminn á sinni belju. Síðasta áfangann mælti hvor- ugur orð. Báðir voru að berjast við áleitnina frá maganum og höfðu sig alla við til þess að láta ekki hinn sjá sig fara að gubba. Loks komu þeir f ram á hæðar- brún og nú blasti kaupstaðurinn við þeim í fölu, blárauðu skini hinnar upprennandi sólar. Það var enn of snemmt að hitta belju- &5íí>S>§«=5fc§«S«>«*^^'S*««^r^íSíS««^0^^ s s FRAMKVÆMUM: Allar viðgerðir á rafmagnsvélum og tækjum. Rafmagnslagnir í verksmiðjur og hús. Viðgerðir á rafkerfi bíla. Raívélaverkst. Halldórs Ólafssonar Rauðarárstíg 20 — Sími 4775 — Njálsgötu 112 §««$í>$«=S*S3>$<S««*SS^$««««S««§'Sí«^ prangarana svo að þeir tylltu sér um stund við veginn, til þess að hvíla sín lúin bein. En ennþá var þeim tregt tungu að hræra. Þeir hímdu þarna daufir í dálkinn og hvor um sig hugsaði um sínar eig- in áhyggjur. En þegar sólin reis hærra á himni og brá á leik á húsaþökum kaupstaðarins, sem enn svaf sum- armorgunssvefni hinna réttlátu, stóð Neðribæjarbóndinn upp og spýtti í áttina til skógarins og muldraði milli tannanna: — Fari hann sjöfalt bölvaður, skógurinn, því að víst var það honum að kenna að við fórum að mata hvorn annan á froskum. En heyrðu nú, granni minn — við skulum ekki minnast einu orði á þennan náttverð við nokkura lifandi sál — ekki einu sinni við skriftaföðurinn okkar. Það er nægilegt f yrir þessa heimsálf u að við vitum það sjálfir. — Jú, ætli það nægi ekki — bæði okkur og öðrum. — Skárri var það nú maturinn, svei, svei, urraði Efribæjarbónd- in, eins og hann vildi lýsa því hve samþykkur hann væri. Og um leið kippti hann hart í tauminn á geldu kúnni sinni og hreytti úr sér: — Jæja, komdu nú að skoða kaupstaðinn, nautið þitt! »
Beinir tenglar