JÓLABLAÐ FÁLKANS 1951 ^# &#£ ^« &#£ &#£ ^>« £#£ %*£ ^>« ^*^ £#£ &#£ £#£ 45 — Alveg rétt — ég lofaði að kaupa stjörnuljós fyrir jólin. ÓLAFSBORG. Frh. af bls. 17. rétt upp með gráum steininum, sem eini vitnisburður lífrænunnar i þess- um köldu grjótbyggingum, er um- kringja svæðið. Þeir eru margir sem reka augun í þessa hríslu. Kynslóðir bafa gert það frá því að liún var lítil, og furðað sig á, hvernig lífrænn gróður geti vaxið út úr köldum, gráum steininum. Það er engin furða þó að ýmsum finnist hríslan yfirnáttúruleg, enda hafa myndast um hana helgisögur. Ein þeirra er svona og heitir: SÖGNIN UM REYNINN HELGA. í Litla borgargarðinum fyrir neðan svalir Riddarahússins vex lítil og fal- legur reynir. Hann þykir merkilegur vegna þess, að hann vex fram úr sprungu á múrnum, en þar er hvergi mold að sjá, er ræturnar gætu nærst af. Þess vegna hafa myndast sögurn- ar um Reyninn helga. — Samkvæmt þeirri sögunni, sem mest hefð er á, var jungfrú ein i virkinu grafin Hfandi í virkisveggnum, og síðan fær reynir- inn lífsþrótt sinn úr blóðinu úr hjarta hennar, og skilar lionum aftur i rauðu berjunum, sem hann ber ár hvert. Hvers vegna var jungfrúin kviksett þarna í múrvegnum? Um það ber sögunum ekki saman. Sumar sögurnar segja, að hún hafi fengið refsinguna fyrir að lauma fjandmanni inn i virk- ið, en að sá áburður hafi reynst ósann- ur, eftir að hún var dæmd til kvik- setningar. Önnur sagan segir, að hún hafi verið falin í múrnum, til þess að verja hana gegn fjandsam- legri árás. En elskhugi hennar sem gerði þetta, féll i atlögunni, og var einn til sagna um, hvar stúlkunni hafi verið komið fyrir. Þess vegna varð hún kviksett þarna i múrnum. En úr því að farið er að minnast á helgisögur verður að minnast þess, að vitanlega var dýrkun Ólafs helga, verndarvættar virkisins, mikil á þess- um stað. Á ártíð hans, 29. júlí, var fórnarhátíð haldin i virkinu. Það var slátrað elsta lambinu, sem til spurð- ist i nágrenninu, og var lambið kallað lamb Ólafs helga. Og enn þann dag í dag er fyrsta lamb sem fæðist í nær- sveitum Savonlinna kallað „Ólafs helga lamb." — Og í virkinu sjálfu var haldin ær, „St. Ólafs gumsa (gumsa mun vera sama orðið og gimbur á islensku), hún var jafnan svört og vitanlega vel fóðruð, svo að í ná- grenni Ólafsborgar er enn á tungu máltæki: að „leve som gumsen í borg- en" og þýðir eitthvað likt og við köll- um að „lifa í vellystingum praktug- lega". Siðurinn með „gumsan í borg- en" hélst lengi eftir siðaskiptin. Sk. Sk. ÓFULLGERÐU- JOLASOGURNAR .. Frh. af bls. 9. Þegar ég kom dró fullorðna fólk- ið sig i hlé og mér tókst furðu fljótt að 'dreifa krakkahópnum. Eg ætlaði að fara að setja bílinn inn i skúrinn, þegar ég sá gamlan Fordvagn koma hóstandi. í honum var Andersen. Hann stansaði vagninn og kom til mín, Hélt á stórum böggli í annarri hendinni en hina rétti hann mér. — Eg hefi hugsað til yðar síðan við skildum, og ihugað hvernig ég gæti best hjálpað yður Eg sá yður í anda niðursokkinn i söguna, sem á að stytta lesandanum jóla- daginn. Hvcrnig átti ég að hjálpa yður? Eg hugsaði málið lengi og loks hitti ég á það — af tilviljun. Lítið þér á! Hérna er dálitið, sem getur tendrað jólaeldinn i jafnyel forhertasta hjarta. Lítið þér á! Fimm lítra dunkur af vetrarsmurningsolíu — í sérstökum jólaumbúðum. Lítið þér á greniköngiana á hliðunum, og hérna á lokinu, hvað er það? Engiar, eintómir englar. Og talið þér nú eftir: þeir eru alveg ókeypis. Ef þér kaupið dunkinn vanalegu verði, fáið þér allt jólaskrautið ó- keypis. Má ég spyrja: er þetta ekki sú andans hressing, sem yður vant- ar? Jæja, ég játa að hann fór í taug- arnar á mér, og að ég varð reiður. En þegar ég hafði bundið um hann og keypt þrjá jólasmurningsdunka, urðum við góðir vinir aftur, og þó ég felli mig ekki við hvernig hann notar sér jólastemningar, þá er ég í þakkarskuld við hann fyrir um- hyggjuna fyrir bílnum minum. Aðdáun mín á honum sem sölu- manni og vélfræðingi er þrátt fyrir áorðin óhöpp söm og áður, og ég held ekki — eða réttara sagt veit — að aldrei mun ég lesa angurbiiða jólasögu án þess að minnast And- ersens, snjóplógsins, þrumuleiðarans og tjörublöndnu smurningsoliunnar hans í jóladunkunum, með greni- greinum og — ókeypis — básúnu- cnglum. >o< RÓSIN. Frh. af bls 37. — Það vildi ég helst af öllu, svaraði Olga. — Ef til vill gætir þú þá orðið hamingjusöm aftur. Okkur vant- ar svo tilfinnanlega litla stúlku á kyrrláta heimilið okkar, og sömuleiðis vantar þig nú bæði pabba og mömmu. Þess vegna gerum við nú ekkert réttara en að taka höndum saman og bind- ast ævarandi tryggðarböndum. Frú Lind tók Olgu litlu og vafði hana örmum. Þær horfðust bros- andi í augu eitt augnablik. Þá segir Olga: — Því hefði móðir mín aldrei getað trúað, að ég yrði svona fljót að finna aðrs. mömmu. Kaj Lind brosti ánægjulega og sagði: — Þarna fundum við loksins rósina okkar. * — Þegar ég lánaði yður peningana, sögðuð þér, að ég fengi þá aftur á gamlaárskvöld. — Já en ég minntist ekki á, hvaða gamlaárskvöld. FÁLKINN - VIKUBLAÐ MEÐ MYNDUM - Afgreiðsla: Bankastræti 3, Reykjavík. Opin kl. 10-12 og 1-6. Blaðið kemur út á föstudögum. Áskriftir greiðist fyrirfram. Ritstjóri: Skúli Skúlason. Framkv.stjóri: Svavar Hjaltested. — Herbertsprent. Valdemar frændi er einkennilega gamansamur. Núna sendir hann 10.000 króna ávísun undirritaða af jólasvein- inum. y?^'\ Þetta merki tryggir gæðin (AAnuau Brjóstahaldarar Sokkabandabelti Mjaðmabelti Sokkabönd EINKAUMBOÐ: ACTIVE ISLENSK ERLENDA VERSLUNARFEIAGID H.F. Garðastræti 2. Sími 5333.
Beinir tenglar