Fálkinn

						DTTD - BARDAGINN  LIM ARNARKASTALA

„Hrafnar halda sig ekki langt frá bráðinni," hugsaði Ottó.

„Ef til vill er ég nœsta bráð þeirra. Þeir vísa mér þá leið-

ina." Fuglarnir voru brátt úr augsýn, og skógurinn varð

alltaf gisnari . Sólin var að renna upp. Ottó lét klárinn

brokka.  hann hafði  ekki  hugmynd um,  hvað  hánn  ætti

að gera, þegar hann kæmi til Dauðadalsins. Ef til vill

voru allar þessar sögur um hann hugarburður einn. Allt

í einu stanzaði hesturinn og þrjóskaðist algerlega við að

fara lengra. Ottó sá, að mannslík lá á bakvið runna nokk-

urn...

Hver var hin dularfulla hætta, sem leyndist í þessum dal?

Meðan Ottó horfði á líkið þarna á milli runnanna, þá varð

honum ljóst, að hann hafði ósköp litla þekkingu um þennan

dal. „Enginn sneri aftur þaðan lifandi", höfðu þau syst-

kinin, Ruth og Fáfnir sagt. Þessi maður hlaut að hafa verið

þar. Sennilega hafði hann sloppið lifandi frá dalnum, en

dáið þarna. Ef svo var, var dalurinn ekki langt undan.

Ottó hélt áfram í þungum þönkum. Hann fór af baki.

Fyrstu geislar morgunsólarinnar lýstu upp umhverfið.

Hvar var Atlas fjallið, kennimerki Dauðadalsins?

Að mínum dómi eiga eftirtaldar fimm stúlkur að skipa efstu sætin í keppninni um Ungfrú ísM:

i

2.

3.

4.

5.

SENDANDI

38

FALKINN