Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fįlkinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fįlkinn

						SAKNA
ÉG
ÍJR
SELVOGI
Maðurinn, sem þeytzt hafði milli heimsborganna, ort suður
í Afríku drápur á íslenzku, selt norðurljósin og fossana, efnt
til stórvirkjana og gullgraftrar, búið í glæstum salakynnum
og umgengizt höfðingja og baróna, látið að sér kveða í lands-
málum og stórpólitík og tekið þátt í kóngsveizlum, þessi
maður hreiðraði um sig hér í litlu húsi fjarri mannabyggð,
é aðra hönd var beljandi hafið og á hina eyðileg fjöll og firn-
indi. Þá var hann kominn að fótum fram þegar hann settist
hér að, Elli kerling hafði komið honum á kné. Hugur hans,
sem forðum hafði flogið um ómælisgeim í ljóðum og ræðu,
var nú tekið svo að förla, að hann þekkti ekki lengur suma
vini sína nema endrum og eins. Hlín Johnson tók að sér hið
aldna skáld og hlúði að honum, þegar skáldið og heimurinn
höfðu skilið að skiptum. Hér í Herdísarvík veitti hún gömlum
manni aðhlynningu. Það sagði mér kunnugur maður, að stund-
um hefði mátt sjá Einar Benediktsson staulast út úr húsinu á
góðviðrisdegi og ganga fram á tún. Þar settist hann niður og
tók upp úr vasa sínum blað og blýant, páraði á blaðið örfá
orð og tók sér svo langa hvíld. Síðan skrifaði hann kannski
eitt orð í viðbót, og enn varð langt hlé: Úr þessu urðu aldrei
annað en hálfkveðnar vísur, vísnabrot, ef til vill hálf hending.
Síðan reis skáldið upp af túninu, hægt og seinlega og staul-
aðist til bæjar ...
En hafið beljaði við ströndina eftir sem áður.
Einar Benediktsson dó árið 1940 og arfleiddi Háskólann að
hinu mikla bókasafni sínu og svo jörðinni Herdísarvík. Ef
til vill verður þar hressingarheimili fyrir prófessora, þegar
fram líða stundir. Tæplega verður fitjað þar upp á búskap
að nýju.
Þótt byggð dragist saman í Selvogi, hækkar vegur Stranda-
kirkju með hverju ári. Enginn veit með vissu, hvenær fyrst
var tekið að heita á Strandakirkju en hitt er víst, að alla tíð
hefur hún þótt bregðast vel við áheitum. Sagnir herma, að
hún hafi upprunalega verið byggð fyrir áheit. íslenzkir far-
menn á heimleið úr Noregi á skipi hlöðnu húsaviði villtust i
hafi og fengu réttu stóra. Hrakti þá lengi og voru vistir þrotn-
ar, en leki kominn að skipinu, og fengu þeir  ekki lengur
*&*&%
'""***>%.-
lilÍJIfe
,-.    -:'


'¦-~z«á
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44