Indriði G. Þorsteinsson, rifsfiói'i Tímans. Jón Magnússon, fréttastjóri útvarpsins. Gylfi Gröndal, ritstjóri Alþýðublaðsins. 4 MESTA INNLENDA FRÉTTIN 1965 HVER var mesta innlenda fréttin árið 1965? Þessa spumingu hefur FÁLKINN lagt fyrir fréttastjóra dagblaðanna og ríkisútvarpsins eða ritstjóra er um fréttir fjalla. tJrslitin eru þessi: SAMÞYKKTIN UM AFHENDINGU HAND- RITANNA 2 atkvœði: Tíminn og Fréttastofa útvarpsins. SKARÐSBÓK TIL ÍSLANDS 2 atkvœði: Alþýðublaðið og Vísir. FUNDUR NORÐURLANDARÁÐS A ÍSLANDI 1 atkvœði: Morgunblaðið. STÖÐVUN SÍLDVEIÐANNA I MAÍ 1 atkvœði: Þjóðviljinn. Fréttastjórarnir nefna í svörum sínum ýmsa fleiri viðburði og fram kemur sú skoðun að árið 1965 hafi ekki verið sérlega viðburða- ríkt. Svörin birtast hér á eftir, og var varpað hlutkesti um röð. FÁLKINN Tíminn: STÆRSTA innlenda fréttin það sem af er þessu ári er tvímælalaust samþykkt danska þjóðþingsins miðvikudaginn 19. maí, þegar 104 þingmenn greiddu atkvæði með því,; að íslendingum skyldi fengin handritin í hendur. Aðeins 58 atkvæði voru á móti afhend- ingu og þýðir það fullan sigur íslendinga í þessu viðkvæma máli, hvað sem öllu málavafstri líður. Að vísu hafa orðið þrenn tíð- indi önnur, sem verða að flokk- ast undir innlendar fréttir, og hafa vakið alþjóðarathygli, en þar á ég við mótmæli manna á síldarflotanum gegn bráða- birgðalögum ríkisstjórnarinnar nú í sumar, birtingu Yale University Press á Vínlands- kortinu og kaup íslenzku bank- anna á Skarðsbók. Engin þess- ara frétta skyggir þó á sam- þykktina um afhendingu hand- ritanna. Manni koma í hug annálar og jafnvel söguritunin í framtíðinni, þegar þannig fréttir berast. Þessarar sam- þykktar danska þjóðþingsins verður lengi minnst, og óhætt er að taka undir þau orð dr. Gylfa Þ. Gíslasonar, mennta- málaráðherra, sem sagði um ákvörðunina, að hún væri eins- dæmi í samskiptum þjóða. í sögubókum íramtíðarinnar, jafnvel stuttum ágripum, verð- ur alltaf málsgrein um hand- ritamálið og þá víðsýni sem réði lausn þess. Með þessum lokum hafa Danir skrifað stór- an eftirmála við þann aðskiln- að íslands og Danmerkur, sem var óhjákvæmilegur. Þeir sem starfa á blöðum þurfa daglega að vega og 'meta fréttir. Flesta daga er þetta fremur erfitt verk og vanþakk- látt. En atburðir eins og þeir, sem gerðust í danska þjóðþing- inu 19. maí í vor ritstýra sér sjálfir. Þar er sagan sjálf að störfum. Fréttastofa ríkisútvarpsins: T?G man nú ekki eftir að það *-* hafi nein ein ínnlend frétt staðið upp úr á árinu, en ég vildi þó fyrst og fremst nefna fréttina um samþykkt danska þingsins í maí í fyrravor, að af- henda handritin. Það var frétt um ákvörðun sem varðar okk- ur öll svo miklu. í framhaldi af því vildi égj nefna samþykktina í sumar. sem leið, er samþykkt var að: flytja hluta handritanna úr stofnun Árna Magnússonar til vörzlu Háskóla íslands. Og í framhaldi af þessu tvennu vildi ég nefna það þegar bankarnir festu kaup á Skarðsbók og gáfu hana ís- lenzku þjóðinni. AEþýðubla^ið: ÞEGAR spurt er um frétt árs- ins kemur mér strax í hug sá nýlegi atburður, er bankar landsins keyptu Skarðsbók á uppboði og færðu okkur hana að gjöf; heimtu aftur til ís- lands þetta merka skinnhand- rit, sem verið hefur í fórum erlendra aðila í nær fjórar ald- ir. Að minni hyggju hverfa aðrir atburðir í skugga þessa,
Beinir tenglar