„Maðurinn, sem ég var gift. Hann íór frá mér. Hann kom ekki aftur heldur." Hún saup drjúgum af glasinu og hlö. „Ég er hamingjusöm núna. Vegna þess ég gizkaði rétt. Ég fegin það fór svona. Það er miklu betra svona, miklu betra. Nú getur hann ekki sært mig og Michael. Heldur þú ekki þetta rétt hjá mér?" Chiang vissi ekki hvað segja skyldi. Honum fannst heimsku- legt af henni að fara að láta upp- skátt hvað hún hefði verið. „Hvernig fann hann þig?" spurði hann. „Við skrifuðum saman," sagði 1 Aika. „Hann sendi fyrst bréf til Tókíó-garðinn. Svo skrifaði ég honum og sagði honum nýja heimilisfangið mitt. Hann sagði hann var hættur i hernum; hann vildi finna mig. Svo kom hann til San Franeisco. Viltu gefa mér meira vin?" Chiang hellti aftur í glasið fyrir hana og hún saup á því, en hélt síðan áfram. „Svo ég sagði honum sannleik- ann. Ég er fegin að ég skyldi gera það. Því nú veit ég, hann er eins og Michael. Og nú getur hann ekki sært mig." „Sagðirðu eiginmanni þinum einnig, að þú hefðir verið vændis- kona?" spurði Chiang. „Segja Michael ég var vændis- kona?" Aika benti með fingrin- um á sjálfa sig og hló. „Nei. Ég er" Japani. Asíubúi. Það fannst mömmu hans nógu vont. Uss, nei! Ég engin vændiskona þá! Ég elskaði aðeins einn mann. Við áttum nóga peninga. Við vorum hamingjusöm. Ég siðsöm kona; góð húsmóðir..." „Hvers vegna yfirgaf hann þig þá?" Á sinni stirðlegu ensku og með einstöku sefasýkis upphróp- unum, sagði Aika honum smátt i og smátt frá hjónabandi sínu og fyrri ævi. Hún hafði kynnzt Michael í Tókíó vorið 1950. Eftir að Michael hafði fengið lausn frá herþjónustunni, giftust þau og fluttust til Los Angeles. En móðir Michaels reyndist mjög andvíg hjónabandinu og þar sem hann var einkasonur, varð hug- ur hans strax mjög skiptur milli móður hans og hjónabands- ins, sem toguðust á um hann. Þrátt fyrir þetta varð sambúð hans og Aiku mjög hamingju- söm fyrsta árið. Á tæpum þrem árum eignuðust þau tvö börn. Sumarið 1953 fór Michael i heimsókn til móður sinnar í San Diego og kom ekki aftur. En hann skrifaði Aiku reglulega og sendi henni peninga. Er frá leið urðu bréfin styttri en peninga- sendingarnar komu mánaðar- lega, án undantekninga. Svo eitt skiptið kom aðeins ávísunin ekk- ert bréf. 1 desember þoldi Aika ekki einveruna lengur. Hún skrifaði honum bréf og grátbað hann um að koma aftur; hún bað hann um að vera að minnsta kosti um jólin hjá sér og börn- unum tveimur. Michael svaraði um hæl og lofaði að koma. Það var mesta sælustund Aiku árið 1953 — þegar hún fékk svar hans. Dag inn fyrir jól ræsti Aika íbúðina hátt og lágt og skreytti stofurn- ar. I annarri stofunni var litið en fallegt jólatré og undir þvi gjafir til Michaels frá henni og börnunum og hverri gjöf fylgdi smá vers, sem Aika hafði verið heilan dag að semja. Hún keypti nokkur kerti, japanskt reykelsi og blóm; sömuleiðis keypti hún úrvals Iaxasneiðar, en það var eftirlætisréttur Michaels. Um kvöldið lagði hún á borð í litlu, en notalegu dagstofunni. Micha- el ætlaði að koma með lestinni klukkan hálf sex. Þá myndi hann vera kominn til hennar klukkan sex. Klukkan tæplega fimm hafði Aika lokið við að matreiða kvöldverðinn, nema laxasneið arnar, sem hún ætlaði að steikja eftir að Michael kæmi, svo þær yrðu ferskar og heitar. Síðan fór hún í nýjan kjól, sem hún hafði fengið sér í tilefni dagsins, klæddi bæði börnin, kveikti á kertunum og reykelsinu og beið. Klukkan sex var Michael ekki kominn. Hún varð sjö og enn bólaði ekki á Michael. Hún gaf börnunum að borða og lagði þau i rúmið, síðan settist hún aftur við borðið og beið, en ekki kom Michael. Klukkan tuttugu mín- útur yfir átta var dyrabjöllunni hringt. Aika flýtti sér að þerra af sér tárin og hraðaði sér til dyra. Fyrir utan stóð símasendill frá Western Union. Blóm og skeyti til frú Huggins. Aika opnaði skeytið fyrst. GET EKKI KOMIÐ AF ÓFYRIRSJAANLEGUM ÁSTÆÐUM. MICHAEL. Hún las það tvisvar sinnum. Svo settist hún aftur við borðið um stund; bar síðan diskana fram, slökkti á kertunum og lagði stólana til hliðar. Rósirnar voru enn ferskar; hún setti þær í vasa og lét hann á borðið. Síðan settist hún aftur og horfði á þær. Hún vissi ekki hve lengi hún sat þannig. Allt var svo hljótt í íbúðinni. Ekkert hreyfð- ist nema loftbólurnar í grænu rafmagnskertunum á litla jóla- trénu. Klukkan hálftólf tók hún sim- ann og hringdi til heimilis Michaels í San Diego. Móðir hans svaraði í símann og rödd hennar var vingjarnleg. Þær heilsuðust og báru fram hinar venjulegu jólakveðjur „Gleðileg jól" og „Farsælt nýár." „Get ég fengið að tala við Michael?" spurði Aika. Frú Huggins hik- aði. „Það held ég ekki," sagði hún svo. „Hann á mjög ann- ríkt eins og stendur." Aika lagði símann á. Hún sat þarna og ein- • • • c c Framh. á bls. 34. 5 ». 1 LÁTIÐ OKKUR ÞVO ÞVOTTINN OG HREINSA FÖTIN. SÆKJUM — SENDUM. DORGARÞVOTTAHUSID H.F. Borgartúni 3. Sími 10135. SEDfttTS sf auglýsir: Einsmannssvefnsófi, stœrð 145 cm lengist upp í 185 cm me3 púðunum, sœngurfata- geymsla undir, stólar fást í stíl við sófann. SEDllUS sí húsgagnaverzlun Hverfisgötu 50 — Sími 18830 FALKI NN 29
Beinir tenglar