Rauðir pennar

						þeim göfuga tilgangi, að temja öfl hennar til þjónustu

við óslitna, friðsamlega menningarþróun?

Öll afturhaldssinnuð öfl heimsins vaða nú uppi í blygð-

unarlausri nekt, allri tækni yfirrdðastéttanna er beitt

af hinni ægilegustu ósvífni og grimmd, og síðast en ekki

sízt, öll heilbrigð rök mannlegrar skynsemi eru vægðar-

laust fótum troðin af sefasjúkum, trúrænum fullyrðing-

um forhertra blekkingamanna. Það er þvi ekki aðeins

hróp vort, það er hróp allra stríðandi lýða, það er hróp

menningarinnar, hróp framtíðarinnar, þegar vér skorum

á Islendinga, og þá fyrst og fremst íslenzka menntamenn,

sem hafa yfir tækni þekkingarinnar að ráða, að ganga

nú heils hugar til liðs við málstað vorn, — skorum á

þá,að þurrka út allar smávægilegar mótsetningar, standa

einlægir og víðsýnir saman til varnar þeim verðmæt-

um, sem unnizt hafa, og rísa til nýrrar sóknar á hinum

andlega vettvangi, svo Ijóslifandi sóknar, að öll íslenzk

alþýða hrífist með í sigurvissum eldmóði, svo óstöðv-

andi sóknar, að hið formyrkvaða lið afturhalds og fas-

isma fái þar enga rönd við reist.

Sýnum öllum heimi, að á Islandi takist að vinna með

áhlaupi andans, það sem í öðrum löndum hefir

kostað áhlaup byssustingjanna, eld, blóð og ósegjanleg-

ar þjáningar! Rísum til órjúfandi samfylkingar um mál-

stað fólksins, málstað mannsins, eins og vér skynjum

hann fegurstan í hugsjón vorri og framtíðarsýn!

S