kvæði og dýrt kveðnar vísur, sem hann hafði verið að safna alla sína æfi, en nú var bókin útskrifuð fyrir nokkr- um árum. Hann hafði líka krotað inn í þessa hók fáeinar stökur og ferskeytlur eftir sjálfan sig, því ef satt skal segja, þá hafði hann hneigzt til skáldskapar á yngri ár- um, enda kominn á hreppinn. Að vísu hafði honum aldrei til hugar komið að telja sig með skáldum, en aftur á móti hafði hann kynnzt skáldum um sína daga, hvort sem guð hafði sent honum fátæktina sem refsingu þessvegna, eða ekki. Hvað um það, hann sá ekkert eftir því að hafa kynnzt skáldum. Sumir menn urðu rikir og áttu barna- láni að fagna og settust í helgan stein á elliárum; en þeir höfðu aldrei kynnzt skáldum. Hvers virði var þeirra líf ? Ég hefi misst sjö börnin mín fyrir augunum á mér, ým- ist i jörðina eða sjóinn, sum uppkomin, sum dóu voveif- lega, og ég hefi misst móður þeirra, og alla mína nánustu ættingja hefi ég misst, og sjálfur flosnaði ég upp og fór á hreppinn, eftir að hafa búið i fjörutiu ár á sama kotinu, en hvað gerir það? Minn vinur var Guðmundur Gríms- son Grunnvikingur. Hvenær sem var, þá var ég reiðubú- inn að leiða einu kúna mína út úr fjósinu, frá munninum á börnunum mínum, fyrir hann, ef þurfti. Ef ég ætti kost á að lifa allt mitt lif upp aftur, og eiga sjö börn á lífi, en fara á mis við að kynnast Guðmundi Grímssyni Grunnvikingi, þá mundi ég ekki taka þeim kosti, Guð- mundur Grímsson Grunnvikingur er meistari og spek- ingur. Hann er áreiðanlega mestur meistari og spekingur, sem nú er uppi á Norðurlöndum. Hann hefir skrifað yf- ir tvö hundruð bækur, þar á meðal sögur þriggja sýslna, æfisögur presta og sýslumanna, stóratburðasögu fortím- ans i sjö bókum, ættartölur tugum saman, rimur, 150 þætti, þjóðsögur, Kinabúasögur, og annan fróðleik, ásamt fjögur þúsund kvæðum, að ógleymdu þvi stórkostlega upplýsingarriti um þjóðtungu Gaskóna í fornöld; það er saman tekið eftir gömlum fúaskræðum, sem hann fann hjá kerlingu norður í Kvifjáryndisdal, þegar hann var 14