Rauðir pennar

						þrek hans er óbilað og hugurinn logar af fjöri og áhuga á verk--

efnum samtíðarinnar. Hann hefir nýlega látið frá sér fara tvær

bækur, „Det lille Kræ" og „Under aaben Himmel", og eru þær

af ritdómurum taldar með því bezta, sem hann hefir skrifað.

ÞýtS.

Eitt af því, sem þýzka afturhaldið hefir jafnan staglazt

á, Gyðingum til hnjóðs, er að þeir séu ragir. En með því

á það við, að þeir séu ekki nógu herskáir og skjótir til víga,

að þeir hafi ekki nautn af þvi að bylta sér á blóðvellinum.

Löngu fyrir heimsstyrjöldina, i stjórnartíð Vilhjálms, var

þessi „ákæra" tízka, sérstaklega í hinum há-prússnesku

klikum. Prússnesku junkararnir, sem margir hverjir voru^

af Gyðingum komnir, álitu viðreisn og uppgang hins þýzka

rikis kominn undír hreinræktuðu germönsku þjóðerni,

undir því, að hreinsa burt úr hinu þýzka blóði ragmennsk-

una, sem Gyðingar blönduðu það gagnstætt vilja þjóðar-

innar. Jafnframt þessu kepptust þeir við að forgylla sitt

gatslitna aðalsveldi með því að útvega sonum sínum kvon-

fang hjá auðugum Gyðingafjölskyldum.

1 striðsbyrjun urðu margir Gyðingar til þess að gerast

sjálfboðaliðar í her Þjóðverja. Margir þeirra voru frjáls-

lyndir menntamenn og friðarvinir; en þeir höfðu sett sér

það markmið, að reka einu sinni fyrir allt lydduorðið af

Gyðingum. 1 þessu sambandi má minna á hinn gáfaða

foringja jafnaðarmanna, dr. Ludwig Frank í Mannheim,

sem féll i öðrum mánuði striðsins sem sjálfboðaliði. En

þýzka afturhaldið hélt áfram kæru sinni um ragmennsk-

una, þrátt fyrir þann fjölda af þýzkum Gyðingum, sem

féll í stríðinu. Þessi ákæra, ásamt fleirum, á Gyðinga, var

vel til þess fallin að draga athygli þjóðarinnar frá ýmsum

ráðstöfunum afturhaldsins, sem þoldu illa dagsins ljós.

Hugaðri en þessir menntamenn, sem fóru sjálfviljugir

í ófriðinn, þnátt fyrir friðarhug sinn, i þeim tilgangi að

hreinsa kynflokk sinn af óréttmætum áburði, voru þó þeir,

sem lögðu sjálfa sig i hættu vegna friðarins og ekki aðeins

25