Er hún ennþá að hamast? var hvislað og æpt, því hér voru margir, sem stóðu svo tæpt, að i sviftingum loftsins varð limunum hætt, — það var list þín, sem um var rætt. Já, enn fór þin ríka, rússneska list sem rjúkandi stormur um dal og fjörð, jafn sterk og heit og fersk eins og fyrst, er hún flaug yfir þessa blóðugu jörð. — Og ennþá tók kipp hin kúgaða sál í Kina og Sahara og Mexikó og vestur i Dölum og suður með sjó, þvi — sannleikans rödd talar alheimsmál. Og brjóst mitt titraði af byltingargný, — og brostni strengurinn hljómaði á ný, er tónkvisl þin seildist i torfbæinn inn. ... Og svo trítlaði Babuschka um dalinn minn og kallaði: Félagar! Funduð þið það? — Hvað? Og fólkið kom út á hlað. Og upp frá þvi skynjuðu allir þar, að eitthvað vantaði i mannlifsins brag. — Og hvíslað var að þeim hvað það var, einn heiðan, vorbláan júnídag. — Og kotungar hófu nú höndum tveim þinn hárauða fána — og lögðu af stað til að heimta frelsiS og flytja þaS til félaga sinna um allan heim ... Og hvaS er svo dauSi þinn? Hégómamál! í hjörtum fólksins var líftryggS þín sál. 37
Beinir tenglar