götuna situr frú Magnúsína á stóli með hendurnar framan á maganum og raular gamlan polka að austan. — Ég held að é g fái mér nú kaffidreitil, hvað sem þ i ð gerið, segir hún siðan samkvæmt undirvitund sinni, og skenkir sér fullan bolla af hinum brúna og heita vökva, sem fyllir andrúmsloftið ljúffengri gufu. Og hún silur þarna lengi, ein og öllum f jarskyld, i hugsunarlausri vel- liðan, jafn fjarri þvi að láta sig skipta strit og sauðburð sveitamannanna og félagshugsjónir borgarbúa. Svo leggur hún sig fyrir og fær sér miðdegisbhmd. 68
Beinir tenglar