Rauðir pennar

						GBNNAR BENEDIKTSSON

„SÉRKENNI KRISTINDÓMSINS"

í GUÐFRÆÐIDEILD  HÁSKÓLANS.

Á íslandi er til stofnun, sem heitir Þjóðkirkja. Auk

virðulegs biskups hefir þessi stofnun í þjónustu sinni lítið

hundrað manna, sem nefndir eru prestar, og til starfrækslu

sinnar hefir hún nokkur hundruð húsa, sem kölluð eru

kirkjur og eru með laglegri og dýrari húsum hver á sín-

um stað.

Þessari stofnun er veittur styrkur af íslenzka ríkinu,

bæði með því að lögleiða skylduskatt á alla þegna þjóð-

félagsins, sem komnir eru yfir 16 ára aldur, og síðan með

beinum fjárframlögum úr ríkissjóði, það sem hinn lög-

boðni skattur hrekkur ekki til.

Mörgum er ráðgáta, hvernig það má ske, að jafn vel

menntuð þjóð og íslendingar skuli láta ríkisvaldið eyða

stórfé á ári hverju til ekki nytsamari eða menningarlegri

starfsemi en trúarbragðastarfsemi er yfirleitt. Ástæður

þess eru margar og f jölbreyttar, en þær verða ekki ræddar

hér. Stuðningur ríkisvaldsins við þjóðkirkjuna er stað-

reynd, sem óhjákvæmilega hlýtur að hafa sínar afleið-

ingar.

Ein afleiðingin er sú, að ríkið telur sér skylt að halda

uppi deild við Háskóla íslands, lil að búa prestana undir

starf sitt. Sumum virðist starf prestanna ekki vandasam-

74